Sypesteyn in the picture

Hoog bezoek op Paleis Soestdijk

2012-01-31T22:44:00.001+01:00

Tekst: Anne Hof
Foto's: Ben van Beek
(klik op foto's om te vergroten)

In het najaar van 2011 brachten een aantal medewerkers/vrijwilligers van Paleis Soestdijk een bezoek aan Kasteel-Museum Sypesteyn. Dit resulteerde in een uitnodiging voor een tegenbezoek, dat dinsdag 24 januari jl. plaats vond.
Mogelijk was het gezichtsbedrog of verbeelding, maar ik kreeg toch stellig de indruk dat de bomen minzaam bogen en een welkom lispelden, toen het illustere gezelschap van een dertigtal vrijwilligers van Sypesteyn (1/3

man- 2/3 vrouw) de koninklijke paden van Paleis Soestdijk betrad.
Omringd door het berijpte gras begaven zij zich naar de catacomben van het paleis waar een gastvrije ontvangst wachtte. In hedendaags tenue uitgeruste lakeien serveerden koffie met een slagroomsoes.
Bij aanvang van de rondleiding werd ons gezelschap in twee groepen gesplitst. De tassen mochten mee en op Soestdijk ging men ervan uit dat de huisregels ongeveer dezelfde zouden zijn als op Sypesteyn en dus werden wij geacht ze te kennen. Oeps: in mijn groep ging desondanks twee keer een mobiele telefoon en één onzer dames werd (figuurlijk) op

de vingers getikt toen ze in al haar onschuld aan één van de gordijnen (met witte leeuw) friemelde. Ze zouden wel eens van ellende uit elkaar kunnen vallen.
De rondleiding begon met een inleidend filmpje over de ontstaansgeschiedenis van het paleis. Een geschenk van de Raad van State namens het Nederlandse volk aan koning Willem II voor zijn, toen nog als Prins van Oranje, krijgshaftige optreden in de strijd tegen Napoleon (Quatre-Bras 1815). Willem II nam in 1818 Soestdijk als zomerpaleis in gebruik.

Ook de gedenknaald tegenover het paleis refereert aan de heldendaden van deze koning. In de verdere ontwikkeling en modernisering van het paleis heeft koningin Emma een belangrijke rol gespeeld. Dit kloeke, van oorsprong Duitse prinsesje wist met haar charme de monarchie te redden, want haar veel oudere echtgenoot koning Willem III, ook wel Koning Gorilla genoemd, was niet populair. Wat zou onze Jonkheer van haar hebben gevonden toen zij in 1927 als koningin-moeder op Sypesteyn een kopje thee met hem dronk?
Het verdere verloop van de rondgang voltrok zich door een wirwar van

gangen en vele zalen. Je zag en voelde dat het paleis niet meer werd bewoond, maar de vlotte en deskundige rondleiders brachten met hun tekst en uitleg de zalen weer tot leven. Wat vaak het meest bij blijft zijn de leuke weetjes: de ontvangst van Bill Clinton in de grote zaal, dat Van Speyk een martelaar is en daarom altijd één Nederlands fregat zijn naam draagt, dat de voorraadkast rookwaren van Berhard vanwege het gaas ook geschikt is voor het houden van kippen en konijnen, dat de beste poetsvrouwen van Nederland uit Bunschoten/Spakenburg komen, dat in de tweede wereldoorlog de Duitsers alleen de wijnkelder (nu garderobe)

hebben geplunderd en Juliana en Bernhard (1600 olifanten) verzamelaars waren.
De Sypesteyn rondleidsters en rondleiders, nu in de rol van publiek: dat is leerzaam. Zeker als je merkt dat de tweede groep in je nek hijgt. Hoe dan ook, de ene groep gaat te langzaam of de andere te snel, een herkenbare situatie. Dat geldt ook voor het uitlopen van de rondleiding. Het geplande uur werd met minstens een half uur verlengd.
Ondanks het uitlopen van de rondleiding was er aansluitend nog gelegenheid voor het maken van een ommetje. Een wandeling rondom

het paleis, die een fraaie blik op de tuin met hofvijver bood. Ik besefte dat ik mij op historische grond bevond. Zo hebben de overige oorlogskinderen en babyboomers van ons gezelschap dat vast ook ervaren Wij zijn allen groot geworden met Juliana als koningin. Een koningin die b.v. jaarlijks volgens traditie het eerst gevonden kievitsei in ontvangst nam.
Voor de trappen van het bordes, dat kleiner was dan ik dacht, vroeg ik mij af welke groten der aarde deze hadden betreden. In de jaren negentig van de vorige eeuw reed ik jarenlang vanuit mijn toenmalige woonplaats

Huizen naar mijn werk in Bilthoven en passerde tweemaal daags het paleis. Zelden achteloos of op de automatische piloot, het paleis trok vrijwel altijd mijn aandacht. Ik was nieuwsgierig naar wat zich achter de vele ramen en deuren bevond en afspeelde. En ik niet alleen, want sinds paleis en tuin een kleine zes jaar geleden voor het publiek zijn opengesteld, zijn de bezoekersaantallen tot op de dag van vandaag hoog. Die toestroom van bezoekers zal eens ophouden. Wat moeten we dan met Paleis Soestdijk, dat sinds 1971 staatseigendom is?
Het is logistiek gezien een onhandig gebouw met veel achterstallig

onderhoud en ongetijwfeld zeer hoge stookkosten. Denkend aan de woorden van Geert Mak: "Wie het verleden kwijtraakt, verliest ook de greep op de toekomst" zou ik het wel weten: maak van Paleis Soestdijk een nationaal historisch museum. Maar dat is voordat het goed en wel kon starten inmiddels zelf geschiedenis geworden.
Aan de voet van het bordes dwaalden mijn gedachten af naar een verleden toen Koninginnedag nog werd gevierd op de echte verjaardag van de koningin. Op 30 april zal gans het volk voor de buis om het défilé te aanschouwen, dat zich voor de ogen van de vorstin voltrok. Zwart-wit

beelden van een nationaal gebeuren, later in kleur, met het commentaar van o.a. Dick Passchier en mijn buurman Joop van Zijl. Koninginnedag was een oubollig gebeuren met een toen nog hoog N.C.R.V.gehalte. De koddige spelletjes van toen zijn nu Oranjefeesten en niet meer op de dag dat onze huidige koningin jarig is. Vooraf gegaan door de oranjenacht trekken enorme en vrijwel onbeheersbare publieksstromen van feestgangers naar grote pleinen, waar velen door overmatig drank- en druggebruik boven hun theewater geraken. Onbesuisde uitwassen waarvan men na afloop zegt dat het toch gezellig was.

Snel van moraalridder naar consument. Speciaal voor het hoge bezoek van vandaag ging de paleiswinkel open. Een sympathieke geste van Soeksdijk en beslist de moeite van het bezoeken waard. De winkel is ondergebracht in een watertoren uit 1680. Het huis van Oranje en haar geschiedenis biedt de mogelijkheid om een mooi en gevarieerd assortiment samen te stellen. Een eldorado voor Oranjefreaks en allesbehalve een rommelmarkt met allerlei prullaria.
In de auto, op weg van Soestdijk naar Sypesteyn, dacht ik er over na hoe ik 's avonds aan tafel in een simpele bewoording aan mijn vrouw zou

zeggen hoe het op Soestdijk was geweest: vergane glorie, ontmanteld, niet museaal, verlaten, mistroostig, desillusie, geen pracht en praal. Geen van deze woorden correspondderden met mijn impressies. Ik waande mij Herman Koch in zijn rol als commissaris Tampert in Jiskefet: "Ja, wie sagt man dass?".
Het verlossende trefwoord werd, terug op Sypesteyn, gesproken door een collega rondleidster. Zij zei: "Ik vond het een beetje shabby". Eureka, dat was het: "shabby". Maar hoe zeg ik dat in goed Nederlands. Ik kon er niet zo snel opkomen. Het woordenboek (E-N) gaf thuis uitsluitsel:

sjofel, armoedig, kaal. Armoedig vond ik het niet, wel sjofel en kaal. Desgevraagd zei ik 's avonds tegen mijn vrouw dat ik het een beetje shabby vond. "Mooi gezegd" zei ze en begreep direct wat ik bedoelde, want ze was vorig jaar al op Soestdijk geweest.
Een aankomende warme witte deken van honderden sneeuwklokjes deed op Sypesteyn de koude in het koetshuis vergeten. Zelfs de boter was niet smeerbaar, maar dat deed geen afbreuk aan een meer dan uitstekend verzorgde lunch, die tevens het sluitstuk vormde van een boeiend en zeer geslaagd uitje.

Voordat de rondleiding begon: koffie met roomroezen!

Uitleg van rondleidster Soestdijk: dezelfde regels als op Sypesteyn, dus ook geen foto's maken tijdens de rondleiding.

Nico Alles bij portret Prins Bernhard.

Stinsenplanten in de tuin van Sypesteyn

2012-01-24T23:47:00.003+01:00

Tekst en foto's: Henny van der Wilt, hovenier van Sypesteyn

In de tuin van kasteel Sypesteyn is het voorjaar een feest van bloeiende Stinsenplanten. Zij bloeien in de periode van januari tot juni. Zodra de voorjaarszon warmte produceert kleurt het park wit, blauw, paars en geel van de sneeuwklokken, crocussen en winterakonieten. Bijna al onze Stinsenplanten zijn zogenaamde "geofieten"; ze bloeien veelal in het voorjaar en 's zomers en 's winters handhaven ze zich onder de grond door het reservevoedsel in bol, knol of wortelstok.
De term stinsenplant is afgeleid van het Friese woord stins, de benaming van een steenhuis. In de Middeleeuwen zijn stinzen gebouwd als een versterkt, verdedigbaar huis. Ook buiten Friesland kwamen deze gebouwen voor, zij het onder een andere benaming. In de latere eeuwen zijn deze versterkingen vaak verder uitgebouwd en ontwikkelden ze zich tot buitenplaatsen. De naam Stinsenplant is van veel recentere datum. In een publicatie uit 1923 gebruikte dr. J. Botke als eerste het begrip "Stinzenplant".
In de 17e en 18e eeuw werden er rondom buitenplaatsen formele en landschapstuinen aangelegd. Deze tuinen kenmerken zich door waterpartijen, slingerpaden, heuvels met prachtige boomgroepen. In deze parken, ook veel langs de Vecht, vinden we het geschikte stinsenmilieu. We vinden dit ook op oude kerkhoven, herenhuizen, bolwerken, pastorietuinen en boerenhoeven. Het is een milieu dat door toedoen van menselijke aktiviteiten is ontstaan, zoals spitten, vergraven, bemesten, harken, schoffelen, enz. We vinden hier vaak een vruchtbare kalkhoudende en poreuze grond. In zo'n milieu voelen Stinsenplanten zich thuis.

Hoe komen ze hier?

De meeste Stinsenplanten zijn geïntroduceerd uit Midden- en Zuid-Europa en Klein Azie, waar ze in het wild voorkomen. Rondreizende edelen en geestelijken hebben ze waarschijnlijk meegenomen, vanwege hun geneeskrachtige werking, en/of sierwaarde. Aangeplant in o.a. kloostertuinen zijn ze vervolgens verwilderd en ingeburgerd. Later zijn ze vanwege hun sierwaarde uitgeplant in onze parken. Aan de latijnse naam kunnen we de herkomst vaak afleiden. Scilla sibirica komt uit Siberie. Tulipa turkestania uit Turkije, Scilla hispanica uit Spanje en Puschkinia libanotica komt uit het Libanongebergte.

Stinsenplanten op Sypesteyn

In de tuin van Sypesteyn komen zo'n 35 verschillende soorten voor. In januari/februari staan duizenden sneeuwklokken te bloeien. Ook het hele bos is wit gekleurd. Toen ik 15 jaar geleden op Sypesteyn kwam werken, stond het bos vol met esdoornopslag en bramen. De eerste winter alle opslag en bramen met de spade verwijderd. Zonder mijn vrijwilligers was dit onbegonnen werk geweest. We noemden het ook taakstraf! Het resultaat was verbluffend. Het voorjaar daarop volgend kwamen honderden sneeuwklokken tevoorschijn. Bezoekers zeiden, wat een werk moet dat zijn geweest om al die klokken te planten. Ik beaamde dat maar, omdat niemand een opmerking maakte over ons rooiwerk. We hadden niet een sneeuwklok geplant, maar door het schonen van het bos hadden we alleen maar voor licht en lucht gezorgd.
De laatste jaren vermeerderen ze zich enorm, dit gebeurt door klisters maar vooral door zaad!
Elke sneeuwklok wordt een zaaddoosje en de zaden worden door rode bosmieren verspreid. Elk zaadje bevat mierenbrood. Dit is een zoet aanhangsel aantrekkelijk voor de mier. Zo snoept de mier aan het mierenbrood en versleept tegelijk het zaadje. Ook de Crocus verspreidt zich op deze manier. Enorme aantallen zijn erbij gekomen.

Beheer Stinsenpark Sypesteyn

Hoe de eerste Stinsenplanten op Sypesteyn zijn gekomen is niet helemaal duidelijk. We kunnen hierover niets vinden in het tuinarchief. In de periode van de vorige tuinvrouw Jeanette van Schaik zijn wel bollen geplant, maar geen enorme hoeveelheden. Vooral in de bollenweide bij het kasteel. Zij vertelde dat er een enkele crocus en sneeuwklok groeide onder de tamme kastanjes. Zelf heb ik er zo'n 10 nieuwe soorten geïntroduceerd, weliswaar in kleine hoeveelheid.
De laatstse jaren hebben ze zich enorm vermeerderd. Om dit te bevorderen moeten we een aantal beheersmaatregelen in acht nemen.
Op Sypesteyn doen we dat op de volgende manier:
- Laat maaien, d.w.z. na 1 juni, zodat de zaden volledig kunnen rijpen en uitzaaien. We voeren het gemaaide gras af om te verschralen. Verschralen, d.w.z. voeding afvoeren, zodat je grasmat dunner wordt en de bollen meer kans krijgen.
- In de herfst, na de laatste maaibeurt, de grond loswrikken met een spitvork. In de 17e eeuw sprak men over: "roering des gronds" toepassen.
- Omdat wij nogal op zure zandgrond zitten, bekalken we in de herfst met Dolokal.
- Uitgekomen slootbagger dun over de bosbodem verspreiden met de riek. Dat is verteerde humus.
- Versgevallen blad van gazons verwijderen om verzuring tegen te gaan.
- Bramen en opslag verwijderen, zodat er meer licht en lucht op de bodem komt.
- Schelpenpad, stukgelopen schelpen, is kalk, verspreiden over de bollenweide. Enorme aantallen Winterakonieten als gevolg.
- Geen zware machines in de tuin, want die verdichten de grond.

Mollen en regenwormen zoveel mogelijk laten zitten. Zij brengen ontzettend veel lucht in de grond.
Op Sypesteyn wonen sinds enkele jaren dassen. Zij woelen met hun neus de grond los op zoek naar regenwormen. Dit is tegenstrijdig. Ze brengen lucht in de grond, maar eten veel wormen en ook wel eens een bol. Dus of de das positief of negetief is voor de Stinsenplanten laten we in het midden.
De volgende soorten komen in de tuin voor in de periode van januari tot juni:
Sneeuwklokken, Winterakonieten, Sterhyacinten, Lenteklokje, Zomerklokje, Wilde Narcis, Crocus-soorten, Daslook, Stinkend Nieskruid, Voorjaarshelmbloem, Holwortel, Bosanemoon, Boshyacint, Kievitsbloem, Keizerskroon, Gele Anemoon, Slanke Sleutelbloem, Blauwe Druif, Voorjaarzonnebloem, Italiaanse- en Gevlekte Aronskelk, Donkere Ooievaarsbek, Longkruid, Armbloemig Look, Gulden Boterbloem en Lelietje van Dalen.

Sneeuwklokjes en andere Stinsenplanten al in bloei

2012-01-24T23:46:00.009+01:00

Foto's en tekst: Henny van der Wilt

In januari stonden al honderden sneeuwklokje te bloeien. Hun latijnse naam is Galanthus. Er zijn tientallen soorten sneeuwklokjes en varieteiten. Er was vorige maand een beurs, waar bijzondere soorten werden verkocht. Een bolletje in een potje voor slechts € 20!!! Maar dan heb je ook wat.
Er zijn mensen die alle soorten in hun tuin willen hebben. Dat zijn Galanthofielen.
Het hele bos van Sypesteyn staat vol met de "gewone" Galanthus nivalis, eigenlijk de mooiste. Ik ben geen Galanthofiel, maar houd wel erg van die witte deken in het voorjaar.
Elk jaar, zo ook deze winter, hebben we het hele bos weer ontdaan van opslag en bramen (voor lucht en licht) ter bevordering van de bloei en uitgroei van de bollen.
Op dit moment bloeien veel soorten Stinsenplanten, zoals Boshyacintjes (Scilla siberia). Ze zijn hemelsblauw en worden bestoven door aardhommels, die in de grond overwinteren. Op een mooie voorjaarsdag komen ze via gaatjes uit het aardoppervlak. De oppervlakte van het leienpad lijkt dan op een vergiet. De das graaft ze soms uit om ze op te eten. Dan komt er een gat in het vergiet.
Als de aardbijen wakker worden, gaan ze op zoek naar stuifmeel en dat vinden ze in de voorjaarsbloemen. Daar zorgen ze voor kruisbestuiving. Wordt een Sneeuwklok, vanwege het slechte weer, niet bestoven, dan gaan ze tegen het einde van de bloei over op zelfbestuiving. Zo wordt toch elke bloem een zaaddoosje, die in de maand mei open springt. De zaden worden verspreid door de rode bosmier, vanwege het heerlijk mierenbrood (zoet aanhangsel dat aan zaadje hangt). De mier wordt zo beloond voor het meeslepen van het zaadje. De aantallen Crocussen en Snowdrops worden ieder jaar meer en meer: door uitzaaien dus!
En door het beheersplan (laat maaien, gras afvoeren om grond te verschralen, grond loshouden en kalk toevoegen, verteerde bladaarde aanbrengen, kortom: zie Stinsenplanten in de tuin van Sypesteyn) om de Stinsenplanten te bevorderen.
Maar binnenkort is het weer volop feest op Sypesteyn, Stinsenfeest!!!
Kom, tot ziens!!!!!!!!!!

Hartelijke groet, Henny van der Wilt

Wapens Sypesteyn terug uit Alkmaar

2012-01-19T12:48:00.001+01:00

In 2000/2001 kwam het verzoek een aantal van onze wapens in bruikleen af te staan ten behoeve van de vaste opstelling van het Stedelijk Museum Alkmaar. Mede dankzij deze wapens hebben in 2006 meer dan 150.000 bezoekers kunnen genieten van een prachtige opstelling over de geschiedenis van Alkmaar en omgeving. Na vijf jaar werd de bruikleenovereenkomst herzien. Aangezien het museum nog vele enthousiaste bezoekers hoopte te ontvangen werd gevraagd de overeenkomst met vijf jaar te verlengen. Dit werd door ons museum graag ingewilligd.

Op Sypesteyn is inmiddels veel gebeurd. We zijn o.a. bezig met de reconstructie van de wapenkamer, d.w.z. dat we de in de jaren '70 opgedesignde wapenkamer weer in de oude staat (zoals de jonkheer hem had ingericht) willen terug brengen. Dat houdt in dat er oude foto's onderzocht moeten worden, uit welke tijd ze zijn, welke wapens erop staan (foto's zijn vaak onduidelijk en moeten met een loep bekeken worden), of de wapens nog aanwezig zijn en zo ja, waar , hoe ze gebruikt werden, literatuuronderzoek, maar ook veiligheid m.b.t. bijvoorbeeld het ophangen van de wapens, zodat bezoekers zich niet kunnen bezeren. De wapens uit Alkmaar staan ook op de oude foto's en komen weer in de opstelling.

Op 18 januari j.l kwam een vrachtwagen de wapens terug brengen. Keurig verpakt, met alle benodigde papieren, werden ze door Aad en Antoinette in ontvangst genomen. De chauffeur van de vrachtwagen hielp mee alles naar binnen te brengen. Er waren o.a. lansen bij van liefst 2,5 meter lang en een schitterende kruisboog. Na controle van de wapens kon de chauffeur weer naar Alkmaar.

Het zijn echt prachtige wapens! Een windaskruisboog (16e eeuw: de pees bestaat uit vele bij elkaar gebonden kleine touwtjes en kan gespannen worden met een windas tot achter een draaibare ivoren noot; heeft o.a. ivoren handvaten), een dolk (linkerhanddolk uit de 16e eeuw), een ijzeren handschoen (16e eeuw: vingerbeschermer één geheel, duim is apart), een halsberg (16e/17e eeuw: eenvoudige halsberg met rand van klinknagels), een borstkuras (16e/17e eeuw), vijf hellebaarden, drie lansen en een hele bijzondere kruithoorn met een ingegraveerde afbeelding van een vrouw in een bos die een hart in de hand heeft en dat hart toont aan een duivel/sater.
Bent u nieuwsgierig geworden? Zodra we klaar zijn met de reconstructie zullen al deze wapens en vele andere weer te zien zijn in de wapenkamer. We houden u op de hoogte!

Filmploeg op Sypesteyn

2011-12-03T16:48:00.001+01:00

Tekst en foto's: Huib Tijssens

Het was op maandag de 28ste november een drukte van belang in de tuin van ons kasteel. Cameralieden en allerlei andere mensen, waaronder als politieman en -vrouw verklede acteurs waren druk in de weer. We hadden Independent Film Artists Network (IFAN) op bezoek. Dit is een jong productiehuis dat korte speel- en bedrijfsfilms maakt.

Enige tijd geleden werd IFAN door Veronica benaderd om voor deze omroeporganisatie een korte speelfilm te produceren in het kader van hun project "Storycatcher". Storycatcher is een project waarbij jongeren tussen de 13 en 23 jaar uitgenodigd werden om hun verhaal op papier te zetten en dat in te zenden. Aan de 3 winnaars van deze verhalenwedstrijd werd in het vooruitzicht gesteld dat hun verhaal zou worden verfilmd. IFAN verfilmt het verhaal van 1 van de winnaars. Voor enkele scenes daaruit werd onze locatie uitgekozen.

Het verhaal: Een jongeman in het begin van zijn twintiger jaren, is door een foute stap in de gevangenis beland. Nadat hij zijn tijd heeft uitgezeten gaat hij zo snel mogelijk weer terug naar zijn zoontje dat hij al die tijd heeft gemist. Maar als hij bij zijn ex-vrouw voor de deur staat blijkt dat zij niet wil dat hij zijn zoon ziet. Moeder en zoon hebben de afgelopen jaren een mooi leven samen opgebouwd en zij wil niet dat haar ex-man dat verstoord. Hij druipt verdrietig af en besluit dan iets te doen om toch zijn zoon te kunnen zien. Hij breekt in in het appartement en "kidnapt" zijn eigen zoon. In het begin is het een beetje vreemd voor beiden, maar in de loop van de dag groeien ze naar elkaar toe. Ze doen hele leuke dingen. Ze gaan naar een binnenspeeltuin en ze gaan naar kasteel Sypesteyn. De jongen zou het liefste een ridder willen zijn en hij vindt het dan ook prachtig om rond te rennen in de tuinen van Sypesteyn. Hij bewondert het paard (van Alexander Taratynov) en ze rennen rond in het labyrint. Aan het eind van de dag wordt de vader echter weer opgepakt wegens kidnapping en belandt hij opnieuw in de gevangenis. Deze keer echter heeft hij geen spijt en is hij heel gelukkig dat hij weer dichter bij zijn zoon staat.
Deze korte speelfilm zal te zijner tijd uitgezonden worden op televisie.Datum en tijd zijn nog niet bekend. IFAN zal ons op de hoogte houden.

Intentieverklaring getekend

2011-12-03T16:21:00.002+01:00

Op landgoed Sypesteyn ook woon-zorgcentrum en horeca

Donderdag 24 november is een intentieverklaring getekend waarbij de Van Sypesteyn-Stichting en de nog op te richten B.V. Schutse te kennen geven te willen samenwerken in de exploitatie van Kasteel-Museum Sypesteyn, het aanpalende terrein van het voormalige restaurant De Schutse en de poortgebouwen.
B.V. Schutse gaat op het landgoed zorg- en dienstverlening opzetten voor mensen met een licht verstandelijke beperking en daar tevens horeca- en andere activiteiten ontplooien, waaronder medegebruik van het kasteel voor vergaderingen en trouwerijen. De Van Sypesteyn-Stichting zal verantwoordelijk zijn voor bezoeken, rondleidingen en tentoonstellingen in het kasteel en de historische tuin.
Het ligt in de bedoeling dat realisatie van de plannen gefaseerd zal geschieden. In 2012 worden de zorgwoningen en een restaurant gebouwd, in 2013 zijn die operationeel, terwijl in 2014 de nieuwe opzet geheel volgens plan moet functioneren.
De geplande samenwerking zal naar verwachting een einde maken aan de zwakke financiële situatie waarin Sypesteyn momenteel verkeert en zorg dragen voor een gezonde exploitatie van het Kasteel-Museum met zijn belangrijke collecties Loosdrechts porselein en schilderijen en zijn fraaie historische tuinen. Op de korte termijn echter blijft de steun die momenteel via een grote fondsenwervingsactie wordt gezocht nog van essentieel belang voor de financiën van Sypesteyn.

Sypesteyn als inspiratiebron voor poëzie

2011-11-14T20:17:00.002+01:00

Tekst en foto's van Joan Broné (vrijwilligster van Sypesteyn)

HERFST op SYPESTEYN
'T is begin november
en het is herfst
De bladen vallen,
vallen van de bomen.
De wind blaast ze naar één kant,
naar één kant van de oude paden,
de oude paden
in de oude tuin,
de tuin van Sypesteyn.

Het wekt 't kind in mij
en laat mijn voeten
genietend schuifelen,
schuifelen
door al dat blad.

Hoor.......!
Daar klinkt hoorngeschal
't hoorngeschal der jagers
die geheel tradtitiegetrouw
't Sint Hubertus blazen.
Heerlijke oude klanken
die gedragen door de wind,
naast mijn oren
ook mijn haren vindt.
Die wind die zalig
door m'n haren blaast,
tegen mijn roze
kleurende gezicht.

Herfst op Sypesteyn.
Herfst.......
ik kan je zien.
Herfst, ik kan
je voelen, horen en
herfst,
ik kan je genieten!

JOAN BRONÉ
14 november 2011

Tradioneel St.Hubertusblazen zeer indrukwekkend

2011-11-13T13:23:00.001+01:00

Foto's: Ruud Jobse en Frits Ham

Op zondag 6 november j.l. konden liefhebbers van jachthoornmuziek, jagers met honden (die zich voorbeeldig hebben gedragen!), wandelaars die door de prachtige klanken van de hoorns aangetrokken werden en gasten die het kasteel of de tuin kwamen bezoeken, maar verrast werden door een gratis concert, genieten van de geweldige klanken van een 12-tal jachthoornblazers. Onder leiding van Harry Sevenstern gaven ze acte de présence voor het traditionele St. Hubertusblazen. St. Hubertus is de patroonheilige van de jacht.

Het concert was overweldigend. Prachtige klanken op de Plesshoorns (kleine jachthoorn) en Parforce-hoorns (grote jachthoorns). Harry Sevenstern gaf uitleg bij de tradionele signalen van de jacht. Op verschillende plekken op het terras en in de historische tuin en zelfs op het dak van het kasteel werd de muziek ten gehore gebracht. De belangstelling was groot. En onder het genot van de warme chocomel, de glühwein, de warme worstjes en de lekkere gehaktballetjes was het goed toeven bij de overal opgestelde vuurkorven. Echt genieten zo!

De jachthoorn werd vroeger in feite gebruikt als mobiel telefoon: zo kon men tijdens de jacht doorgeven wat de bedoeling was. B.v. sneller drijven ("Aufmunterung zum Treiben"), ophouden met schieten ("Hahn in Ruhe/Aufhören zu schiessen"), verzamelen, enz. Dit worden de Jagdleitsignale genoemd.

Ook voor en na de jacht is er speciale muziek. B.v. om het gezelschap te begroeten ("Begrüssung") of een smakelijke maaltijd te wensen ("zum Essen").
Het geoogste wild wordt met enig ceremonieel in een vaste rangorde neergelegd (het tableau) en voor elke wildsoort wordt een speciaal daarvoor gecomponeerd stuk geblazen als eerbetoon aan het dier, de z.g. Totsignale. Het stuk beeld het dier uit: b.v. bij een vos een staccatonummer ("Fuchstot"), dat de schichtige en onrustige manier van bewegen uitbeeldt. Bij het statige edelhert wordt een gedragen stuk gespeeld, enz.

Verder bestaat er ook nog een uitgebreid repertoire aan marsen (b.v. "Jägermarsch nr.1"), fanfares (b.v. de "Festfanfare") en vrije stukken (B.v. "Auf zum fröhlichen Jagen").
Veel jachthoornblazers, ongeacht het land waar men vandaan komt, kennen de stukken en begrijpen ze (dat is van levensbelang in het jachtveld!) en kunnen de stukken meespelen. De jachtmuziek in toonsoort bes wordt in vrijwel geheel Europa al eeuwenlang op dezelfde manier geblazen, m.u.v. het Verenigd Koninkrijk, waar deze traditie gek genoeg niet echt in stand gehouden wordt.
Volgend jaar hopen we Harry Sevenstern met zijn jachthoornblazers weer te mogen begroeten. Het zal ongetwijfeld weer een groot spektakel worden!

Prachtig porselein in tentoonstellingskamer

2011-10-25T22:36:00.001+02:00

foto's: Ruud Jobse

Het 18e-eeuwse hoekkabinet met Loosdrechts en Amstelporselein staat weer op zijn plek in de tentoonstellingskamer. Kleine restauraties aan de kast werden uitgevoerd door meubelmaker Paul Siebert.
Nieuw is de grote wandvitrine, gebouwd door meubelmaker Jan Wiggerts en geschilderd en gepoetst door onze vrijwilligers Pim, Susan, Josee en Arianne.

In deze kast staat een groot gedeelte van het vogelservies van Loosdrechts porselein. In de Hoge Zaal is dit servies ook te zien op de gedekte tafel.
Loosdrechts porselein is het enige collectieonderdeel dat na de dood van de Jonkheer van Sypesteyn nog actief werd verzameld.

Het vogelservies werd in 1975 met steun van de Vereniging Rembrandt verworven. De Vereniging Rembrandt stelt als voorwaarde voor haar steun dat aankopen zoveel mogelijk getoond moeten worden en dankzij de vitrinekast kunnen we nu laten zien hoe de betere standen in de 18e eeuw tafelden met uitgebreide serviezen: verschillende modellen borden, schalen, saucières, terrines, mosterdpotjes en lepels.

In het midden van de wandvitrine en op de wandtafel links van de schoorsteenmantel staan vijf grote schalen, waarvan twee met zg. treeften. Deze schalen zijn door mevrouw A.M.L. Gravin Schimmelpenninck-Mulder aan Sypesteyn geschonken. Het is Loosdrechts porselein, maar door de verschillende soorten decoraties blauw zijn ze heel anders dan het al aanwezige serviesgoed in het museum en zijn daarom een welkome aanvulling op de collectie.

De decoraties zijn niet veelkleurig, maar ingetogen en elegant.
Het servies - de rest is nog in bezit van de famlie en wordt nog gebruikt - werd door de vader van Mevrouw Schimmelpenninck in de jaren '50 van de vorige eeuw gekocht, omdat hij een echt "Oud-Hollands" servies wilde hebben.

In de tentoonstellingskamer is nu ook een vroeg Loosdrechts kannetje te zien, dat werd geschonken door door Vereniging Vrienden van Sypesteyn. De kleurencombinatie van de decoratie, bietenrood voor het ornament gecombineerd met monochroom voor de pastorale voorstelling, is heel bijzonder. De voorstelling, een paar schaapjes in een wei, is zeer fraai en subtiel geschilderd. Een dergelijk stuk was nog niet aanwezig in onze collectie.
Naast het kannetje staat een prachtig opengewerkt siervaasje dat Sypesteyn voor 25 jaar in bruikleen kreeg van een particulier. Dergelijke vaasjes maakten oorspronkelijk deel uit van setjes die als kaststel dienden. Ook dit aspect van de Loosdrechte porseleinproduktie was nog niet in het museum aanwezig.

Tenslotte is er een beeldje van Kenau Simonsdr. Hasselaar te zien in de vitrine links van de hoekkast. Aan het einde van de 18e eeuw produceerde de Loosdrechtse porseleinfabriek een reeks beeldjes van grote figuren uit de 17e eeuw, die in de 18e eeuw als lichtend voorbeeld moesten dienen. Kenau was het enige beeldje uit die reeks dat in de collectie Sypesteyn nog ontbrak. Het Haags Gemeentemuseum had ook een aantal beeldjes, waaronder Kenau. Om onze reeks compleet te maken hebben we Kenau bij Den Haag in langdurige bruikleen gevraagd. Het Gemeentemuseum heeft hieraan gevolg gegeven en heeft zelfs voorgesteld het beeldje op termijn in eigendom aan ons over te dragen. Reden: het Gemeentemuseum heeft aan één beeldje als voorbeeld van de reeks voldoende om een presentatie kunstnijverheid te geven en Kasteel-Museum Sypesteyn richt zich op het presenteren van een zo volledig mogelijk beeld van specifiek het Loosdrechts porselein. Daarom vond het Haags Gemeentemuseum Kenau beter op zijn plaats op Sypesteyn. Heel collegiaal!

Vrijwilligersuitstapje 2011

2011-09-19T12:15:00.065+02:00

Foto's slideshow: Ruud Jobse
De foto's van de slideshow vindt u in de rechterkolom van de blog. Alle foto's kunt u zien op Flickr Photostream daaronder (aanklikken).
Tekst: Nico Alles
Foto's bij tekst: Ben van Beek

Onvermoeid staan ze, onze vrijwilligers, elke dag weer klaar om het kasteel te laten draaien, de rondleid(st)ers, de winkeldames, de mensen voor de catering, de tuinvrouw en - mannen, de klusjesmannen, mensen op kantoor, de weekendbeheerders, de schoonmaak(st)ers..., zonder deze mensen kan ons kasteel-museum niet bestaan. Subsidies zijn vrijwel geheel weggevallen, inkomsten zijn gedaald, kosten gestegen, maar dankzij de onvermoeide inzet van al die vrijwilligers is ook dit seizoen weer een succes geworden.

Eénmaal per jaar worden alle vrijwillig(st)ers op bescheiden wijze "in de bloemetjes gezet" en gaan we met z'n allen een daje uit. Uit de fooienpot wordt een eenvoudige lunch betaald en als de mogelijkheid aanwezig is wordt door onze conservator op de toegangsprijzen een korting bedongen of zelfs vrije toegang verkregen. Hierdoor zijn de kosten voor de deelnemers aan dit vrijwilligersuitje zo laag mogelijk gehouden.

Maar wat het voor de vrijwilligers aan dit vrijwilligersuitje ook gekost mag hebben: het samenzijn, de gezelligeheid, de saamhorigheid en het beter leren kennen was onbetaalbaar en uit de stemming bleek wel dat alle vrijwilligers die aan het uitje meededen een fijne dag hebben gehad.

Dit keer ging de reis naar Amsterdam. Nadat iedereen elkaar op 14 september 2011 bij de Schreierstoren had ontmoet ging de groep op pad naar een van de oudste musea van de stad Ons'Lieve Heer op Solder. Hier ervaart de bezoeker de Hollandse Gouden Eeuw op een bijzondere manier; een 17e eeuws woonhuis met een kerk op zolder.

350 Jaar geleden kocht Jan Hartman het pand aan de Oudezijds Voorburgwal samen met de twee naastgelegen panden aan de Heintje Hoekssteeg. De zolderverdiepingen van de drie huizen verbouwde hij tot een katholieke huiskerk geheel volgens de toen geldende regels; aan de buitenkant doet niets een kerk vermoeden.

In tegenstelling tot wat veel mensen denken is het geen schuilkerk maar een huiskerk. Vanwege een grootscheepse restauratie is het historische huis grotendeels leeg, ontdaan van alle sier- en kunstwerken. Het altaar staat er niet meer en op de plaats van het orgel ziet men slechts een groot leeg gat.

Is het interieur van de kerk eeuwenlang geel en wit van kleur geweest, nu is de kerk met de vele galerijen geheel geschilderd in een paarse kleur, paarse dodekop. De meningen over deze kleur lopen zeer uiteen, maar velen die de kerk in het verleden al eens bezochten vinden het een minder geslaagde tot zelfs afschuwelijke kleur, net alsof de kerk smaller is geworden en de galerijen naar je toe komen. Historisch gezien kan de kleur paars wel correct zijn, maar niet voor niets is men destijds op geel en wit overgegaan; men trof bij het overschilderen zelfs drie lagen geel aan! Het vroegere geel met wit bekoorde bezoekers heel wat meer.

Hoewel er een nieuwe audiotour is heeft de conservator van de kerk ons persoonlijk rondgeleid. Het was een interessant en behoorlijk lang, voor sommigen wat langdradig, maar zeer deskundig verhaal en zeker voor de ouderen onder de groep bleek een uur lang staan in de nu wat ongezellige "grote kamer" een lichte beproeving. Maar als straks de restauratie voltooid en de kerk weer geheel is ingericht zal een bezoek aan de huiskerk zeker aan te raden zijn.

Na de lunch in de historische Waag op de Nieuwmarkt (dit karakteristieke, sprookjesachtige monument verrees in 1488 als een van de stadspoorten in de muur rond Amsterdam) zijn we naar het Koninklijk Paleis op de Dam gegaan. Het Paleis werd gebouwd tussen 1648 en 1665 als stadshuis, naar ontwerp van architect Jacob van Campen. Het bouwwerk geldt als Nederlands belangrijkste Historische en culturele monument van de Gouden Eeuw.

Het Paleis op de Dam is venster nummer 24 van de Canon van Amsterdam (De Canon van Amsterdam is een lijst van vijftig onderwerpen, "vensters" geheten, met daarin belangrijke gebeurtenissen en ontwikkelingen in de geschiedenis van Amsterdam).

De afgelopen circa 5 jaar heeft onder leiding van de Rijksgebouwendienst een renovatie, modernisering en deelrestauratie van het interieur van het paleis plaatsgevonden. Naast asbestsanering zijn ook verouderde intallaties vervangen. Voor de ontvangsten, staatsbezoeken en tentoonstellingen die plaatsvinden in het paleis waren eveneens aanpassingen nodig op het gebied van accommodatie voor gasten, bezoekers en personeel. Ook is de keukenvoorziening gemoderniseerd. Daarnaast is een aantal kunstwerken, waaronder de schilderingen in de plafonds en schouwen en een groot deel van de collectie empiremeubilair, gerestaureerd.

Als men in Nederland restaureert doet men het meestal heel goed, zo ook de restauratie van dit paleis. De vele voor het publiek toegankelijke kamers, zalen en vertrekken zijn prachtig ingericht, de ene kamer of vertrek nog mooier dan de ander. Een elektronische audiotour geeft uitmuntende uitleg over alles wat de bezoeker te zien krijgt. Al met al is een bezoek aan dit paleis de moeite waard en aan ieder aan te raden.

Na dit bezoek werden wij door onze conservator Rik van Wegen uitgenodigd voor een drankje en een hapje aan de Geldersekade. Leuk om een ellenlange trap te beklimmen in een oud Amsterdams pand en daarna op hoog niveau met elkaar te babbelen over de ervaringen van de dag.

Sommige van de vrijwilligers namen afscheid en gingen huiswaarts, maar de meensten gingen een hapje eten bij restaurant Hemelse Modder (genoemd naar een Oud-Hollands toetje met veel chocola) aan de Oude Waag.

Na het zeer geslaagde gezellige diner namen we afscheid van elkaar.

Het was een fijne dag en dit evenement geeft de vrijwilligers frisse moed om straks weer samen aan een nieuw seizoen te beginnnen!

Tuin in de herfst

2011-09-18T17:55:00.034+02:00

Ondertitel: Speciaal voor Joes

Foto's: Ben van Beek

Natuurlijk is de historische tuin van Sypesteyn ook in de herfst prachtig. Zelfs als de zon niet schijnt, het regent, het guur weer is (we hebben paraplu's te leen), dan is het nog genieten in deze rustgevende omgeving.

Maar natuurlijk krijgen we nog mooi herfstweer! Lekker in het zonnetje wandelen en genieten van de fraaie kleuren om je heen. In de tuin van Sypesteyn mag je zomaar alle kastanjes die op de grond liggen oprapen en meenemen. Die kun je natuurlijk gewoon poffen, maar ook heerlijke purees van maken. In het winkeltje is fruit te koop uit eigen boomgaard.

Kinderen kunnen heerlijk spelen in het bos of "verdwalen" in het doolhof. Bij binnenkomst rennen ze meestal al meteen richting kannonnen. Vinden ze geweldig! Ook alle onverwachte hoekjes in de tuin zijn voor kinderen een uitdaging om te ontdekken.

De Jonkheer van Sypesteyn heeft bijzonder veel aandacht aan zijn tuin besteed. Hij heeft er zelfs een hele studie van gemaakt voordat hij de tuin heeft aangelegd en daar een boek over geschreven. Hoe hij dat precies gedaan heeft kunt u vinden in het boekje "Tuinvisioenen", te verkrijgen in het winkeltje. Daar kunt u ook een plattegrond krijgen van de tuin.

Al met al kunt u heerlijk relaxen in deze door onze tuinvrouw goed onderhouden historische tuin. Ze doet dat natuurlijk niet alleen. De vrijwilligers die haar hierbij helpen leveren ook fantastisch werk. Dat mag ook wel een keer gezegd worden!

Komt u zelf een keer kijken en genieten van de prachtige tuin (en de beeldententoonstelling van Alexander Taratynov tot 16 oktober a.s. te zien). We hopen u snel te mogen begroeten!

De Spartanclub op Sypesteyn

2011-09-12T17:32:00.005+02:00

Foto's: Huib

Voor liefhebbers van bijzondere auto's was er afgelopen zaterdag 10 september bij Sypesteyn heel wat te zien. De leden van de D.S.O.C. (Dutch Spartan Owner Club) hadden dit jaar ons kasteel uitgezocht als halteplaats voor hun zomertoertocht. Dertien fraaie bolides werden geparkeerd achter de Ter Sypekerk.

Een van de leden legde uit dat de Spartan een zelfbouwauto is, waarvan het chassis en carrosserie-delen door de Spartanfabriek in Engeland werden vervaardigd. Aanvankelijk, midden jaren '70, werd voor de motoren gebruik gemaakt van Triumphs en later tot midden jaren '90, toen de fabriek ermee stopte, van Ford. In de loop der jaren is D.S.O.C. van een vereniging van louter techneuten veranderd in een gezelligheidsclub.

De club heeft ongeveer 45 leden, waarbij vrijwel ieder lid een of meer Spartans bezit. Aangezien er in Nederland hooguit 100 Spartans rondrijden betekent dit dat het merendeel van de Spartaneigenaren ook lid is van de club.

Door het geweldige weer, de prima service van onze vrijwilligers op het terras tijdens de lunch (verzorgd door Ruud, geholpen door Ben, Ada, Tanja, Marianne en Mariska) en het plezier dat men had tijdens de rondleiding van Hennie in ons Kasteel-Museum, kon de dag voor deze enthousiastelingen niet meer stuk. Hopelijk zijn de mensen, die het liefst met open dak rijden, allemaal wel tijdig voor de later op de dag opgestoken hoosbuien met donder en bliksem thuisgekomen.

Veel interesse voor Sypesteyn op Jaarmarkt

2011-09-11T21:12:00.053+02:00

Foto's: Ben

Marianne Bruijns had groepjes gemaakt die op 31 augustus de kraam op de jaarmarkt in Loosdrecht zouden gaan bemannen. Alle spullen bij elkaar gezocht en door Aad naar de markt gebracht.

Boeken over Sypesteyn, kinderboeken en verkleedspullen voor kinderpartijtjes, foto's van de leuke kinderfeestjes, alle folders met informatie over het kasteel, tuin en collectie, maar ook over trouwerijen en de kinderpartijtjes, souveniertjes, enz. Maar ook een parasol tegen de zon (jawel: de zon scheen!) en iets te drinken voor de vrijwilligers.

Op de markt heerste een gezellige drukte. Er was veel belangstelling voor de kinderpartijtjes. Er werden echter ook nieuwe Vrienden (zie: de Vrienden van Sypesteyn) gemaakt!

De vrijwilligers hebben enthousiast ons kasteel vertegenwoordigd.
Goed gedaan! Dat levert vast weer een hele boel nieuwe gasten op.

Onthulling Kasteelvrouw 2010

2011-07-16T21:49:00.095+02:00

Foto's: Ruud Jobse

Elke maand komen de vrijwilligers van Sypesteyn voor een gezellige borrel bij elkaar in het Sypesteyncafé. Deze keer was het bestuur ook aanwezig.

Frans Kastelein, de voorzitter van de Van Sypesteynstichting, vroeg de aanwezigen zich naar buiten te begeven voor de onthulling van de plaquette "Kasteelvrouw van het Jaar".

De toekomstige Kasteelvrouw stond toen nog vrolijk en niets vermoedend te kletsen.

In de regen stonden we bij de muur waar de plaquette onthuld zou worden.
Josee Bruna was zelf nog het meest verbaasd dat ze uitgekozen was.

In de toespraak van Frans Kastelein werd ze dan ook geprezen voor haar werk op de achtergrond, al 19 jaar lang! Haar toewijding, kennis en inzet, maar ook haar bescheidenheid.

Maar niet alleen Josee werd geprezen. Alle vrijwilligers werden bedankt voor hun inzet. Het liefst had de voorzitter alle vrijwilligers willen "ophangen"(????). Hilariteit alom. Hij bedoelde een plaquette aan de muur hangen, natuurlijk. Ook Rik van Wegen, onze conservator, sprak lovende woorden over Josee.
De echtgenoot van Josee, tevens onze directeur Huib, had het nieuws van de onthulling goed geheim weten te houden. "We praten thuis niet over het werk, dus hierover ook niet". Gefeliciteerd Josee. Je hebt het verdiend!!!!!!!!!!!!!

De Vrienden van Sypesteyn

2011-07-06T11:13:00.000+02:00

Geschreven door Frits Ham

Ook Sypesteyn heeft een vriendenstichting die morele en financiële steun biedt, vrijwilligers werft, een klankbord vormt voor de organisatie en het Kasteel-Museum en de tuin in wijdere kring bekend helpt maken.
Sinds 1980 heeft dat al heel wat opgeleverd. Kort geleden nog schonken de Vrienden twee nieuwe lindebomen voor de tuin, een zeldzame Rococo kan met deksel van Loosdrechts porselein (zie foto) en een fraaie vitrinekast.
Hoe meer Vrienden, hoe meer steun uiteraard. En als Sypesteyn ook u ter harte gaat, dan nodigen de Vrienden u van harte uit om u bij hen aan te sluiten. Dat kan al vanaf een jaarlijkse bijdrage van € 17,50. Maar u kunt zich ook opgeven als Vriend voor het leven, met een eenmalige bijdrage van € 250. De Stichting Vrienden van Sypesteyn heeft een ANBI erkenning en is geregistreerd bij de Kamer van Koophandel Gooi & Eemland onder nr. 411875080000.
Meedoen? Stuur dan een email naar info@vriendenvansypesteyn.nl en vermeld s.v.p. uw naam en voorletters, adres, postcode en telefoonnummer. U ontvangt dan een acceptgiro voor uw bijdrage als begunstiger.
Begunstigers hebben recht op gratis toegang tot museum en tuin en mogen één persoon introduceren. Dank u!

Compliment voor rondleidingen

2011-05-26T16:14:00.005+02:00

Afgelopen dinsdag kwam ik met een grote groep gepensioneerde collega's uit Maassluis bij u op bezoek. Dit bezoek en de rondleiding zijn de deelnemers en mijzelf incluis prima bevallen. Een compliment voor de deskundigheid en het enthousiasme van de gidsen, waarvan er twee op deze foto staan. Misschien vinden ze het leuk om een herinnering aan ons bezoek te ontvangen en tegelijk iets in handen te hebben wat relateert aan het dankbare werk dat ze verrichten. Ik zat zelf in de groep van Josee (als ik de naam goed spel) en doe haar hierbij de hartelijke groeten. Ik had niet de gelegenheid om haar te bedanken en gedag te zeggen, want ik moest voortijdig naar buiten om mijn schaapjes bij elkaar en naar die grote bus te brengen. Die stond namelijk op een afgesproken tijd op de Loosdrechtsedijk en was bezig om het verkeer op te houden. Bedankt voor de goede ontvangst en de samenwerking!

Cor Landsbergen

Ontmoeting in Sypesteyn

2011-05-23T17:07:00.006+02:00

Els Vegter, beeldend kunstenaar & schrijver schreef het volgende stuk op de VKBlog van de Volkskrant.

Gister was de opening van de Ontmoeting. Hedendaagse kunstenaars van kunstenaarsvereniging KunstRonde Vecht en Plassen reageren op de museumcollectie van Kasteel Sypesteyn in Loosdrecht. Dat leidt tot verrassende huzarenstukjes. Zoals keramiste Claartje Borren die de kanten kragen van de antieke schilderijen pikt en daarvan een gigantische kroonluchter maakt. De open vormen in het kant heeft ze gemaakt van soepbotjes en mergpijpjes. Deze zijn vervolgens in keramiek aan elkaar bevestigd tot een witte, ronde kraag die boven de hoofden van de bezoekers in de toonkamer bungelt. De gesloten cirkel verwijst naar de cyclus van het leven. Barbara de Clercq liet zich inspireren door het kasteel als vleermuizenburcht. Deze fladderende schepsels overnachten regelmatig in de stille vertrekken van het kasteel en hangen er nu in brons.
Het Chinese porselein dat overal in het kasteel staat uitgestald was de inspiratiebron voor Hansje Aelvoet en leidde tot een drietal keramische figuren. Zeeuwsche meisjes, maar dan anders. Aelvoet's werk valt op door grote beenpartijen en kleine hoofdjes wat een prettige onbalans in het werk geeft. En humor.
De installatie "DasletzteHemdhatkeineTaschen"van Adriaan van den Berk verwijst naar de rijkdommen van het kasteel. Maar uiteindelijk kun je niets meenemen in je graf. Toch verzamelt iedereen op aarde zijn rijkdommen en schatten. Arme mensen kunnen geen goud en zilver betalen en verzamelen nepzilver. Van den Berk stalt het uit met betonnen vormen. De vormen zijn gegoten uit oude verpakkingen. Het doet me sterk denken aan het werk van Patrick van Vught die eerder exposeerde met "Dystopia" bij Laboratorio in de expositie Aandacht2.
En waar viel ik voor? Als schilder werd mijn aandacht getrokken naar de Treurhoningboom van schilder Ans Schutten. De kleuren en kronkelige vormen spreken een oertaal. Ook het werk van Henriëtte J. Heutink vond ik verstild en verfijnd in materiaalgebruik en kleurkeuze. Een illustratief filmpje op haar website toont haar manier van werken. Een juweeltje is ook het werk van fijnschilder René Smoorenburg. Een schattig wit (doop)jurkje schilderde hij minitieus naturalistisch na op een zwarte achtergrond. In de zware, zwarte houten lijst gaat het volledig op in de museumcollectie. Heel fraai.
De heer van Sypesteyn had geen kinderen en wilde graag zijn naam nalaten door zijn bezittingen in het kasteel te conserveren voor het nageslacht. dat is gelukt. Maar hoe zat het eigenlijk met mevrouw van Sypesteyn? De kunstenaar Marlies Ransdorp zet op haar de focus en schilderde een verstild portret van deze kasteeldame. Dat doet ons feministisch hart goed. Opvallend is het medaillon op haar vestje. Maria Machteld van Sypesteyn had namelijk als hobby het schilderen van medaillons, miniatuurtjes op ivoor. De afgebeelde medaillon bestaat ook echt en wordt bewaard in het Rijksmuseum. Helaas waren de kosten te hoog om het kleinood naar Loosdrecht te halen.
De Ontmoeting, expositie in Sypesteyn, 14 mei t/m 14 augustus, maandag gesloten. Voor rondleidingen zie agenda: www.sypesteyn.nl en voor deelnemende kunstenaars: KunstRonde.nl

www.elsvegter.nl
http"//sarahoptwitter.blogspot.com/
http://www.vkblog.nl/47035/els_vegter

Jonkvrouwe voor één dag: Joan Broné

2011-05-18T21:14:00.009+02:00

Geschreven door Joan Broné, vrijwilliger van Sypesteyn.

Net 65 jaar en een gevoel Jonkvrouw te mogen zijn voor één dag!

Reeds een jaar geleden begon het plan bij mij te rijzen om mijn 65ste verjaardag op Kasteel-Museum Sypesteyn te gaan vieren. Eerst eens voorzichtig informeren wat de mogelijkheden waren en toen al vrij snel de knoop doorgehakt en een datum geprikt op een zaterdag in mei 2011. Voor mezelf een gastenlijst gecreëerd en gaan invullen. Niet meer dan 20 man i.v.m. de rondleiding. In januari 2011 heb ik een vooraankondiging rondgestuurd om te polsen of iedereen die datum aanwezig zou kunnen zijn en wonder boven wonder kreeg ik geen enkele afmelding. Toen heb ik mijn feest definitief op het kasteel laten registreren: 14 mei 2011 tussen 14.00 en 17.00 uur; ontvangst met koffie en gebak op het kasteelterras, een rondleiding, een dronk op het behalen van die leeftijd en tot slot nog voor al mijn gasten de mogelijkheid om de tuinen van het kasteel te bewandelen cq. te bewonderen.
Namens Jonkheer Henry van Sypesteyn heb ik de uitnodigingen uit laten gaan met een wensenlijstje en een button met daarop een smiley, verkleed als ridder met zwaard, helm en schild die door al mijn gasten zichtbaar gedragen moest worden om tevens als entreebewijs voor kasteel en landgoed dienst te doen(Het overschot aan buttons doneer ik aan het kinderpartijtjesteam voor de jonge gasten die op het kasteel geridderd worden en er een aandenken aan overhouden, zolang de voorraad strekt).
14 Mei bleek een gewilde dag te zijn. Voor ik het wist was er een grote partij (100 man) gepland op mijn feestmiddag en die twee feesten konden onmogelijk samengaan. Ik was best even verdrietig en uit het veld geslagen. Afijn, ik ben uitgeweken naar de ochtend en heb wederom mijn gasten geïnformeerd, in de hoop dat dit voor hen geen probleem vormde. Van de uiteindelijk 21 mensen tellende gastenlijst moesten slechts 2 mensen het af laten weten. Over de grote tent die 's morgens gedurende de ontvangst van mijn gasten werd gebouwd wil ik het verder niet hebben.
We zijn uiteindelijk met de koffie en het gebak in de gewelfkelder van het kasteel terecht gekomen. Het feest is hoe dan ook een fantastische happening geworden en ik bewaar er een geweldige herinnering aan, precies zoals mijn bedoeling was. Dit alles dankzij de steun, hulp en inzet van mijn medecollega-vrijwilligers. Ik dank dan ook: Tanja, Marianne, Anita en Huib heel hartelijk voor hun inspanningnen en verrassingen. Chapeau!
Mijn gasten zullen het kasteel niet snel vergeten, want zij hebben hun ogen uitgekeken en hun verbazing uitgesproken over de hoeveelheid en diversiteit van de collectie alsmede over het kasteel en de tuinen zelf. Zij hebben mij verrast met, vanzelfsprekend, hun gulle gaven, maar toch in het bijzonder met hun dankbetuigingen voor het feit dat ze aanwezig mochten zijn bij een feest in dit bijzondere kasteel en haar landgoed.
Tot slot ook dank aan mijn kinderen Jorg en Aimée en mijn kleindochter Giada die er voor hebben gezorgd dat deze dag een onvergetelijke is geworden.

Voorlichting over expositie KunstRonde

2011-05-15T21:41:00.008+02:00

Op maandag 9 mei j.l. kregen alle rondleiders en andere belangstellenden een voorlichting over de kunstwerken van de tentoonstelling van de kunstenaarsvereniging KunstRonde Vecht en Plassen in Kasteel-Museum Sypesteyn door dhr. Jaap Versteegh van Kunsthandel Pygmalion. Iedere deelnemer aan deze expositie heeft een bepaalde plek, een bijzonder aspect van het kasteel of van de tuin, van de collectie of van een bepaald schilderij als uitgangspunt genomen als inspiratiebron voor zijn/haar kunstwerk.
Met veel belangstelling werd er geluisterd naar de uitleg en werden er aantekeningen gemaakt, zodat het publiek goed kan worden geinformeerd over de geweldige kunstwerken.
Meer informatie over de KunstRonde vindt u op onze site: www.sypesteyn.nl
(foto's Frits Ham)

Gespot op Sypesteyn

2011-05-15T19:53:00.014+02:00

Deze prachtige vogels zijn gefotografeerd door Joes Kloosterman (op foto klikken voor uitvergroting!) in onze historische tuin. Hij schreef er het volgende stukje bij:

De Buizerd. Latijnse naam: Buteo buteo.
Algemene beschrijving: middelgrote roofvogel met brede vleugels. Spanwijdte 111-136 cm, lengte 46-53 cm.Het verenkleed kan nogal verschillen; van bijna witte, bonte "normale" tot heel donkere vogels. De onderzijde varieert veel meer dan de bovenzijde.
De buizerd jaagt vanaf een standplek, meestal een paal, tak en dergelijke. Als de prooi is waargenomen vliegt hij er in glijvlucht heen en slaat toe. In een open landschap zoekt de buizerd laag vliegend, soms ook biddend naar zijn prooi. Vaak zie je hem ook lopend over de grond.Het voedsel bestaat in goede muizenjaren uit kleine knaagdieren. In mindere jaren eten ze kleine zoogdieren, reptielen, amfibieën,grote insecten en ongewervelden (regenwormen). Het is een snelle jager. Prooivogels zijn vaak net uitgevlogen jongen, zoals spreeuwen, mezen, verschillende lijstersoorten, kraaien, spechten en kuikens van fazanten, patrijzen en pluimvee. Soms ook kikkers, padden en slangen. Alleen bij gebrek aan prooidieren, b.v. in de winter, eet hij ook aas of aangereden dieren. Hij kan makkelijk een prooi van 500 gram aan.
Op de foto ziet u waarschijnlijk een jong exemplaar, 1e-2e jaar. De iris is heel licht en de gele washuid op zijn snavel is ook erg licht. Bij oudere dieren is die intens geel. Oudere vogels hebben dwarsstrepen op hun borst en de jongere lengtestrepen. Eind april, begin mei leggen ze 2-3 eieren. Die worden 36 dagen door beide ouders bebroed. De jongen worden door beide verzorgd en vliegen na 45 tot 50 dagen uit.

De Spreeuw: Sturnus vulgaris, gefotografeerd op de moerascipres tegenover het terras van het kasteel.
Algemene beschrijving: zwart met blauwe, groene en paarse weerschijn. In de winter fraai gevlekt met wit of lichtgele vlekjes. De vrouwtjes zijn dan mooier gevlekt dan de mannetjes. Broedt meestal met meerdere soortgenoten onder een dak, boom- of andere holtes. Bouwt een slordig nest van grassprieten en bekleedt dat met mos en veertjes. Legtijd:april-mei. 5-7 eieren, 2 legsels per jaar. Broedtijd 21 dagen. Beide ouders broeden en voeren de jongen. Het voedsel bestaat uit emelten, de larven van de langpootmug (plaag in de gazons), regenwormen, spinnen, slakken, zaden en vruchten. Hij is een groot imitator. Hij kan zeer veel geluiden nadoen van andere vogels, maar ook straatgeluiden en geluiden van de mens.

Quilt aangeboden aan Sypesteyn

2011-04-12T21:31:00.012+02:00

Onder grote belangstelling werd op 6 april jl. een prachtige quilt aangeboden aan Kasteel-Museum Sypesteyn door de Quiltgroep Loosdrecht. De dames Marjolein Does, Riet Hegi, Sijta Lodder, Adrienne Overeem, Josje Vaas, Riet van Vredendaal, Babs Wong en Hermine Brand hebben er anderhalf jaar aan gewerkt en het resultaat mag er zijn! De quilt stelt, geheel in het teken van de hoofdcollectie van Sypesteyn, een porseleinkast voor met porseleinen voorwerpen erin (én erop). Er is vakwerk geleverd. De quilt hangt in de gewelfkelder en is een echte blikvanger. Chapeau, dames!
(N.b. Foto's uitvergroten: klik op de foto)

Winkeltje

2011-04-12T20:18:00.011+02:00

Het winkeltje van Sypesteyn bevindt zich naast de toegangspoort in het koetshuis. Hier kunt u niet alleen de entreekaartjes kopen, maar ook boeken over onze prachtige historische tuin en over de collectie in het kasteel of over de Jonkheer van Sypesteyn. Voor kinderen zijn er spullen te koop die te maken hebben met kastelen, zoals houten zwaarden en schilden of ander speelgoed. En uiteraard allerlei souveniers, kaarten en produkten uit eigen tuin of uit de omgeving. Informatie over wandel- en fietsroutes vindt u ook in het winkeltje.

We hebben nu artikelen te koop van Abrona. Abrona is een christelijke organisatie, gespecialiseerd in dienstverlening van mensen met een verstandelijke beperking. Abrona probeert een bijdrage te leveren aan het verwerven en behouden van een eigen plek in de samenleving. Met en voor de client. Ook in Loosdrecht ligt aan de Vuntusplas een woon- en dagbestedingsvoorziening van Abrona. Er werken mensen met een verstandelijke beperking in de horeca of boten-groengroep.
Van de kleuren en decoraties op de artikelen wordt iedereen vrolijk. Misschien een leuk idee voor een cadeau?

Prachtig concert van Carolien van 't Hof en Pieter Dirksen

2011-03-16T20:33:00.023+01:00

Afgelopen zondag 13 maart was het alweer het laatste huiskamer-koffieconcert van de serie: De Jonkheer ontmoet..... Ondanks dat de publieke belangstelling wat tegen viel, werd er zoals gebruikelijk weer op hoog niveau gemusiceerd. Ditmaal was er oude muziek gepland met Carolien van 't Hof traverso (voorloper van de hedendaagse dwarsfluit) en Pieter Dirksen klavecimbel. Er waren prachtige stukken te beluisteren van o.m. Pietro Locatelli, Elisabeth-Claude Jacquet de la Guerre en Johan Sebastiaan Bach. Dit optreden was alweer het 10e huiskamer-koffieconcert in de trouwzaal van Sypesteyn en het is de bedoeling deze succesvolle serie een vervolg te geven.

De concerten zullen in het vervolg in de zomermaanden worden geprogrammeerd en ook de aanvangstijden zullen worden verplaatst naar de middag. Zoals u weet is een bezoek aan de kasteeltuin bij de prijs inbegrepen en deze ligt er nu eenmaal 's zomers aantrekkelijker bij dan 's winters. Een ander argument om deze veranderingen in te voeren is om ook kerkgangers de gelegenheid te geven naar de concerten te komen en ook mensen die niet in de buurt wonen hebben alle tijd de concerten te bezoeken. Het publiek wordt na afloop van ieder concert de gelegenheid geboden een glas wijn te drinken en na te praten met de musici. De serie zal dan weer maandelijks van start gaan van april t/m september 2012. Een nieuwe formule dus, maar het gaat uiteindelijk om de muziek. Ook in 2012 zal iedere bezoeker hier weer ten volle van kunnen genieten.

Fred Dekker
Programmeur concerten Sypesteyn

Inzet eventmanagers voor behoud cultureel erfgoed

2011-02-23T11:42:00.012+01:00

Geschreven door: Dirk Prijs, Genootschap voor Eventmanagers, Den Haag.

De EventGame is een jaarlijks terugkerend evenement dat wordt georganiseerd door het Genootschap voor Eventmanagers. Tijdens deze EventGame zetten Eventmanagers afkomstig van gerenommeerde bedrijven zich in voor een maatschappelijk goed doel.
Dit jaar was het goede doel Kasteel-Museum Sypesteyn. De Eventmanagers werden voor de uitdaging gesteld om een concept voor een event te ontwikkelen, waardoor Sypesteyn op structurele basis meer inkomsten genereert. Daarnaast was het de uitdaging om Sypesteyn onder de aandacht te brengen en houden voor de doelgroep, welke primair was vastgesteld op de zakelijke markt.
Na de algemene briefing werd de groep van ongeveer dertig Eventmanagers opgesplitst in vier werkgroepen welke allemaal een eigen werkkamer in het kasteel mochten gebruiken. In deze inspirerende setting werd er vol enthousiasme en gedrevenheid gewerkt aan de opdracht.
"Puur, natuur, cultuur op Sypesteyn - een (h)eerlijke kasteelbelevenis" was de titel van het winnende concept. Dit concept werd door de jury positief ontvangen, omdat het goed aansloot op de visie en de ambities van het huidige bestuur van Sypesteyn.
Leden van de winnende groep waren: Seré Seesing (ING Nederland), Claudine Brounts (Clifford Chance LLP), Wendela van Roon (Unilever), Tanya Spetter (Provincie Zuid-Holland), Ron Steenis (UWV) en Marieka Leenders van Fontys Hogeschool MM Eindhoven. Deze laatste was de winnares van de Student EventGame 2010.
Sypesteyn en het Genootschap kijken terug op een inspirerende dag in een middeleeuwse setting, maar met de hedendaagse kwaliteit en gastvrijheid, waarvoor dank aan de vrijwilligers.

Storm

2011-02-08T16:00:00.010+01:00

Ook in de historische tuin van Sypesteyn heeft de storm het afgelopen weekend toegeslagen. Een grote kastanjeboom is omgewaaid. Deze boom bleek de bloederziekte te hebben. Er verspreidt zich een schimmel door de hele boom, waardoor deze bijna geen wortels meer heeft. Er hoeft maar een flinke windstoot te komen en de boom heeft geen houvast meer. Erg jammer!

Commissaris maakt kennis met gebiedsuitbreiding

2011-02-02T21:30:00.003+01:00

Foto: Bastiaan Miché

Vrijdag 28 januari jl. bezocht Johan Remkes, Commissaris der Koningin in Noord-Holland de gemeente Wijdemeren. De conservator van Sypesteyn greep dit bezoek aan om de vertegenwoordiger bij te praten over het wel en wee van "zijn" kasteel.
Het wel? Wel, het wel dat zijn de tuinen, het gebouw en de collecties. De verzameling familieportretten beslaat de hele geschiedenis van de Nederlandse portretschilderkunst van de zestiende tot en met de negentiende eeuw. Het verhaal van de vaste presentaties illustreert meerdere hoofdstukken van de canon van de Nederlandse geschiedenis. Van ontginningen, vrijheidstrijd, VOC, rampjaar en politieke moorden tot en met de achttiende-eeuwse Verlichtingsbeweging waaruit ook de porseleinfabricage is voortgekomen. De collecties zijn echter niet alleen illustratie bij de geschiedenis. Veel parels in de verzameling vertellen ook hun eigen verhaal.
Het wee? Tja, dat heeft nu juist veel te maken met Noord-Holland. Met de creatie van de gemeente Wijdemeren ging Loosdrecht over van de provincie Utrecht naar Noord-Holland. Daarmee raakte het museum zijn exploitatiesubsidie kwijt. Sindsdien is het roeien tegen de bierkaai om het erfgoed van de Jonkheer te behouden. Positieve betrokkenheid van de Commissaris der Koningin kan dus zeker geen kwaad.
(tekst: Rik van Wegen)

Amsterdam Viola Quartet Nieuwjaarsconcert

2011-01-25T12:35:00.012+01:00

Geschreven door Joan M. Broné

Op zondag 16 januari 2011 werd alweer het 4e zondagochtendkoffieconcert van dit seizoen gegeven. Voor mij persoonlijk betekenen deze concertjes op de zondagochtend een stukje "quality time". Ik vind het heerlijk om in de mooie Lage Zaal cq. trouwzaal van Kasteel-Museum Sypesteyn op zo'n intieme manier te kunnen genieten van de muziek, die beslist van een zeer hoge kwaliteit is. Of je nu wel of niet van klassieke muziek houdt, het heeft gewoon iets, met name de sfeer in en om het kasteel.
Het nieuwjaarsconcert werd door het Amsterdam Viola Quartet (AVQ), bestaande uit een viertal altviolisten (Esther Aptituley, Ernst Grapperhaus, Mieke Honingh, Giles Frances) ten uitvoer gebracht. Geopend werd met het scheppingsverhaal, waaraan wel een heel eigen, humoristische wending werd gegeven en dat eindigde met de schepping van de altviool. Hierna startte de vertelster (Esther Aptituley) het concert met een prachtige solo (Bach).
Naast verschillende uitvoeringen van bekende componisten werden er ook andere, meer eigentijdse stukken ten gehore gebracht. Zo werd er wel een heel apart stuk, speciaal geschreven voor altviolisten, opgevoerd, waarbij de violen bij enkele mensen in het publiek in bewaring werden gegeven. Het stuk was namelijk geschreven voor de stemmen van de muzikanten. Dit gaf veel hilariteit, maar was ook heel verrassend. Verder werd er een zelfgeschreven stuk gespeeld, waarbij de strijkstokken terzijde werden gelegd en alleen de vingers de snaren bespeelden. Ook dit was een heel bijzonder aangenaam in het gehoor liggend stuk. Dan was er nog een stuk, speciaal geschreven voor het AVQ, dat naar mijn smaak zeer modern was en iets minder prettig in het gehoor lag (mijn mening), maar waarschijnlijk voor violisten een aangename afwisseling was. Wel kwam de professionaliteit en de kunde van de violisten hier zeer goed naar voren. Mijn vriendin vond het in één woord: heftig!
Jammer dat de opkomst zo klein was. Dit zowel voor de musici als voor de kasteelkas. Heel verdrietig om te horen dat er dan ook nog eens een aantal mensen zijn geweest die wel kaartjes besteld hebben, maar ze niet komen afhalen en betalen. Ik hoop niet dat hierdoor in de toekomst van verdere koffieconcerten wordt afgezien.
Dat zou heel jammer zijn!

Rembrandt op Sypesteyn

2011-01-23T16:12:00.010+01:00

Op maandag 24 januari 2011 start de EO om 22.05 op Ned.1 de nieuwe dramaserie "Rembrandt en ik" in vier delen over het bewogen leven van Rembrandt van Rijn, één van de beroemdste schilders ooit. Een gedeelte van deze serie is opgenomen in ons kasteel Sypesteyn! Vrijwilligers moesten daarvoor een groot gedeelte van het kasteel leegruimen en het kasteel was een paar dagen voor publiek niet toegankelijk. Maar het belooft een prachtige serie te worden, waarin verteld wordt over de hoogte- en dieptepunten van onze grootste schilder via vier personages, die in het leven dicht bij hem stonden. Het verhaal wordt verteld door de ogen van:
Jan Lievens (Bram van der Heijden)
Saskia van Uylenburgch (= de grote liefde van Rembrandt, gespeeld door Sophie van Winden)
Govert Flinck (René van Zinnicq Bergman)
Cornelia (Sigrid ter Napel)
Dragan Bakema speelt de jonge Rembrandt en Michiel Romeijn de oude. De regie is in handen van Oscarwinnaar Marleen Gorris.
Een bijzondere ervaring voor zowel de crew en acteurs als de medewerkers van Sypesteyn.

Kinderpartijtje op Sypesteyn fantastisch!

2011-01-23T15:05:00.018+01:00

Geschreven door Ben en Ada. Foto's gemaakt door Ben.

Op woensdag 12 januari j.l. waren wij actief betrokken bij het voor ons eerste kinderpartijtje. Bij binnenkomst van de gastjes (9 meiden van 5 jaar) begonnen we met het verkleden. Met deze prinsesjes gingen we het kasteel door en kregen ze een rondleiding op hun niveau. Een fantasieverhaal over de Jonkheer en zijn verloofde Esmeralda. Daarna was er cake versieren met slagroom, spikkels en kleine smarties plus limonade. De ouders bleven meegenieten. Vervolgens werd er stevig geknutseld aan een pennenbakje met een prinsessenuiterlijk, dus veel rose. Daarin paste een heuse kasteelpen met pr-waarde! Het leek ons heel geslaagd.

Bijscholing voor rondleiders Sypesteyn

2011-01-19T20:01:00.020+01:00

Geschreven door Ada Dam

In de periode van 1 december tot 1 april worden er alleen op afspraak rondleidingen in het kasteel gegeven. Voor de rondleiders een soort winterslaap. Er wordt natuurlijk wel hard gewerkt aan het onderhoud van het kasteel en de tuin en de koffieconcerten op zondagochtend gaan in de winter gewoon door (zie www.Sypesteyn.nl voor programma). En op woensdagmiddag zijn er vaak kinderpartijtjes.
Er wordt elk jaar in deze periode een bijscholingscursus aangeboden voor alle (aspirant)gidsen en andere vrijwilligers. De conservator Rik van Wegen leidt de cursus, die een keer in de veertien dagen wordt gehouden op de woensdagochtenden van tien tot twaalf uur. We bereiden ons voor door middel van de "Handleiding voor rondleiders", waar alle belangrijke informatie over het kasteel, zijn ontstaansgeschiedenis, de vertrekken en alle te bezichtigen schilderijen, meubelstukken, wapens, glas, zilver, klokken en natuurlijk het Loosdrechts porselein in beschreven staat. Telkens wordt er een bepaald gedeelte uitgelicht en besproken. In een ontspannen sfeer, onder het genot van een kopje koffie, deelt Rik zijn kennis met ons. Met zijn gemakkelijke verteltrant, maar ook vooral omdat door zijn enthousiasme, weet hij ons te boeien. De achtergrondverhalen, de ontstaansgeschiedenis van de schilderkunst gedurende bijvoorbeeld de Gouden Eeuw en de tijd erna, geven een andere kijk op deze periode.
Zelf dacht ik altijd alleen maar aan het rijtje: VOC-scheepvaart-specerijen. Natuurlijk roept het ook de nodige vragen op, waarbij de antwoorden driftig worden opgeschreven. De ervaren gidsen vullen soms aan of wijzen op informatie van bepaalde historische boeken. Ook meegemaakte voorvallen, leuke of niet, worden besproken. De notulen worden gebruikt om de handleiding actueel te houden. Bijzonder leerzaam, die ochtenden. Na het theoretische gedeelte gaan we de vertrekken en voorwerpen nog eens bekijken. Zonder dat je bij de opticien bent geweest kijk je met andere ogen rond.

Sypesteyncafé

2011-01-09T16:36:00.015+01:00

Elke eerste woensdag van de maand komen de vrijwilligers van Sypesteyn om 17.00 uur bij elkaar in het "Sypesteyncafé". Meestal in het koetshuis om onder het genot van een hapje en een drankje gezellig met elkaar te kletsen en elkaar op de hoogte te brengen van de laatste nieuwtjes. Omdat het tevens een nieuwjaarsreceptie was, werd op 5 januari j.l. het Sypesteyncafé in de Lage Zaal van het kasteel gehouden. Er waren ook "Vrienden van Sypesteyn" aanwezig. De staf had gezorgd voor salades, kaasjes, appelflappen en nog veel meer lekkere dingen. Peter Op de Beek, de directeur, wenste iedereen een voorspoedig en gezond nieuwjaar toe en hield een speech over de toekomst van Sypesteyn. Een belangrijke boodschap was: We moeten de handen in elkaar slaan, want het kasteel kan niet bestaan zonder de VRIJWILLIGERS!!!!!!!!!!!
We gaan er met zijn allen weer een prachtig Sypesteynjaar van maken.

Winterimpressies van de kasteeltuin

2010-12-22T19:52:00.009+01:00

Deze beelden behoeven geen commentaar. De ontzettend fraaie foto's zijn gemaakt door onze hoffotograaf Ben.

Midwinterhoornblazen in de sneeuw

2010-12-22T17:34:00.013+01:00

uu

Mooier kon de ambiance voor het midwinterhoornblazen in het kasteeltuin van Sypesteyn niet zijn. Een dik pak sneeuw, echt koud, dus echt winter. Onder leiding van Harry Sevenstern stonden de hoornblazers uit het oosten van het land (Twente en de Achterhoek) verspreid over het landgoed te spelen op hun hoorns. Het was een soort vraag- en antwoordspel tussen de blazers. Indrukwekkend! Overal stonden vuurkorven waar de gasten zich konden warmen. En niet alleen bij het vuur, maar er was ook warme chocomel, gluhwein en Loosdrechts kruidenbitter.
De midwinterhoorn is een houten blaasinstrument dat in het begin vijftiger jaren door enthousiaste mensen uit Twente werd teruggebracht. Het blazen was in ongebruik geraakt, maar gelukkig wisten sommige mensen nog hoe het moest.
Men weet niet waar de hoorn vandaan komt. De oudste bron is een oorkonde uit 1485 uit Sonsbeck (Neder-Rijn bij Xanten) waarin melding wordt gemaakt van een "Medewintershoorn". Het gebruik om op een hoorn te blazen is al heel erg oud, maar meestal werd er op een hoorn van dieren geblazen en niet van hout.
In Twente heeft men zich het vakmanschap van het hoornmaken weer opgepikt en dat is nog niet zo eenvoudig. Men gebruikt hiervoor een van nature gekromde 15 centimeter dikke en 1,5 meter lange stam van een berken-. elzen- of wilgenboom. Het mondstuk wordt ook met de hand gemaakt en is van vliesbeshout. De stam wordt in twee helften gespleten, die dan "gekuipt" worden. D.w.z. dat ze net zolang met gutsen uitgehold worden tot het hout overal ongeveer een centimeter dik is. Vroeger werden tussen de wanden van de beide helften speciaal bies gedaan en daarna weer samengevoegd. Zo ontstond een holle houten pijp. Deze werd aan elkaar gehouden door er Spaans riet omheen te wikkelen. Daarna werd het geheel in water gedompeld b.v. een paar dagen in een put gehangen. Zo kon de bies opzwellen door het water en werd de hoorn luchtdicht. Later werd de hoorn natuurlijk geplakt met houtlijm en werden er wilgentakken gebruikt om de helften bij elkaar te houden.Er is ook veel vakmanschap nodig om het mondstuk passend te krijgen op de hoorn.
Alleen in de winter wordt er op de hoorn geblazen: van de eerste zondag van de Advent tot Driekoningen (6 januari). Er zijn vele verhalen over de oorsprong van het blazen en de relatie tot kerkelijke gebruiken. Men denkt dat het te maken heeft met de verdrijven van boze geesten of met het verwelkomen van het nieuwe licht. In Duitsland werd het blazen op de hoorn verboden (bij Lingen), omdat het de mis zou verstoren en het bovendien onbeschaafd was.In de 17e eeuw werden in de Kerstnacht volksrijmen, herdersliederen ten gehore gebracht én er werd op een hoorn geblazen.
Als u meer wilt weten over het hoornblazen kunt u kijken op de volgende site:
http://midwinterhoornblazen.nl/
De sfeervolle foto's zijn gemaakt door onze hoffotograaf Ben.

Van Vivaldi tot Piazolla/Mieke Honingh Ensemble

2010-12-22T16:37:00.012+01:00

Zondag 19 december j.l. vond in de Lage Zaal van ons kasteel een heel bijzonder concert plaats. Het gerenommeerde Mieke Honingh Ensemble bracht het publiek in vervoering in de geheel in kerststijl versierde en warme (!) zaal. Het ensemble bestaat uit: Arlia de Ruiter (viool), Mariel van den Bosch (fluit) Mieke Honingh (altviool), Peter Floor (gitaar), Peter Steinmann (hoorn). Ted van der Meer was de verteller en hoe kan het ook anders; hij vertelde nu een prachtig kerstverhaal. Er werd muziek gespeeld van Bach, Beethoven, Markovecky, Joris Geurts, Villa Lobos, Mozart, Possinger, Vivaldi en Piazzolla. Peter Floor speelde een eigen compositie op gitaar.
De gasten werden ontvangen met koffie en de sfeer was gezellig. Helaas konden een aantal mensen niet komen in verband met de sneeuw, maar er waren toch muziekliefhebbers uit o.a. Den Haag en Amersfoort die het weer getrotseerd hadden en
hebben genoten van een perfect concert. Ook de mucisi waren erg te spreken over de ambiance en het optreden. Ze komen zeker een keer terug!

Eerste Kinderpartijtje geweldig!

2010-12-16T21:02:00.008+01:00

Een fantastische middag mochten 10 kinderen (8 meisjes en 2 jongens) beleven in onze speciaal voor kinderpartijtjes ingerichte kelder. Het was voor de kinderen erg leuk, maar ook een beetje spannend om in een echt kasteel te zijn. Ze waren nog erg jong. Pas 6 jaar oud. Dat is heel jong, maar ze waren allemaal zoooooo lief. Hele mooie dingen hebben ze geknutseld en de rondleiding die ze door het kasteel kregen hebben ze met open mond aangehoord. Het was ook wel een interessant verhaal. Onze Henri (van Sypesteyn) die zwaar verliefd wordt op de mooie Esmeralda en daarom het kasteel heeft gebouwd om haar te behagen.
Op 22 december a.s. vindt er weer een knutselmiddag voor kinderen plaats. Deze keer gaan we kerst/winterdozen maken. Een hele leuke workshop. Voor meer informatie kunt u even kijken op onze website: www.sypesteyn.nl
N.b. Als u de foto's aanklikt worden ze vergroot.

Het Vondelkwartet op Sypesteyn

2010-11-22T20:20:00.011+01:00

Op zondag 21 november j.l. kwam het Vondelkwartet in de Lage Zaal annex trouwzaal een prachtig concert ten gehore brengen. De 4 gedreven musici van dit kwartet ontmoetten elkaar 15 jaar geleden. Ze speelden toen bij verschillende gerenommeerde orkesten: Amsterdam Sinfonietta, het Koninklijk Concertgebouworkest en het Nederlands Philharmonisch Orkest. Alle 4 hadden ze een grote passie voor kamermuziek en het strijkkwartet in het bijzonder en besloten ze het Vondelkwartet op te richten. Marieke de Bruin speelt viool 1, Jacob Plooij viool 2, Manuel Visser altviool en Jos Teeken cello. Tijdens het concert op Sypesteyn werden werken van Haydn (strijkkwartet in gmoll hob. 74, nr. 3 "Reiterkwartet"), Mozart (strijkkwartet in C, K. 465 "Dissonant"'30') en Dvorak (strijkkwartet nr. 12 opus 96 "Américain"30')gespeeld. Het was een prachtig concert in een heerlijk verwarmde zaal. De muziekliefhebbers lieten zich lovend uit over de uitvoerenden én over de akoestiek van de trouwzaal. Een concert van zeer hoge kwaliteit.

Griezelen op Sypesteyn

2010-11-03T19:44:00.007+01:00

foto Bastiaan Miché FotoPersburo Hilversum

Zaterdagavond 30 oktober j.l. kwamen zo'n 450 kinderen met ouders en grootouders naar ons kasteel om een echt spannende Halloween mee te maken. Nou, dat is gelukt! Bij binnenkomst konden kinderen die nog niet geschminkt waren dat alsnog laten doen. Maar de meesten waren echt al prachtig verkleed. Ze mochten de meegebrachte pompoenen inleveren, die beoordeeld zouden worden voor de pompoenenwedstrijd. Groepjes van 20 mensen gingen op pad door het donkere bos. De kinderen hadden lampionnen of een zaklamp mee. Eerst gingen ze naar de heksen. Voordat ze daar waren streken er al spinnedraden door de gezichten en haren. De kinderen moesten een opdracht uitvoeren en als ze dat goed deden kregen ze een draad. Daarmee moesten ze een web maken (de kinderen hadden een aardappel met satéstokjes gekregen). Bij elke goed uitgevoerde opdracht werd een draad gegeven. Bij de heksen liep een eng iemand met een lijk te slepen. Daarna over het bruggetje naar de houtopslag met weer rare figuren en een opdracht. Op het pad zat iemand zonder hoofd in het donker. Als de kinderen het echt eng vonden werden de maskers afgezet om te laten zien dat het allemaal wel meeviel. Vervolgens werd in het donkere bos chocomel en fristi aan alleen echt stoute kinderen geschonken. De route ging nog verder het griezelige bos in tot aan het grote blauwe hek helemaal achter in de tuin. Daar stonden achter het hek weer enge mensen. De kinderen moesten in een rij gaan staan en de opdracht aan elkaar doorfluisteren. Toen ze weer verder liepen werden ze opgeschrikt door een raar figuur dat achter een boom verstopt stond. Ook op het kerkhof kwamen de lijken ineens tot leven en midden in het donkere bos werd ineens het pad versperd door een enorm web. Ook daar moesten de kinderen weer een opdracht uitvoeren. Maar na het web kregen ze weer wat te drinken en overheerlijke gehaktballetjes. De weg liep in het donker verder naar het doolhof. Als ze daar door waren gelopen kregen de kinderen weer een draad en zo liepen ze verder richting kasteel. In de boomgaard konden de kinderen hun outfit showen op en heuse catwalk en er vielen ook prijzen te winnen. En natuurlijk werd op het einde de spin die uitgebroken was door alle kinderen tesamen het kasteel in gejaagd, waar hij weer voor een jaar opgesloten werd. Zowel de kinderen als de ouders konden toen opgelucht genieten van een drankje.
(In de rechterkolom ziet u een diavoorstelling van het Halloweengebeuren. De foto's zijn gemaakt door dhr. Derksen. Als u een foto rustig wilt bekijken, hoeft u hem alleen maar aan te klikken. Hij wordt dan stopgezet en uitvergroot).

Spannende Halloween

2010-11-02T21:21:00.006+01:00

Geschreven door Joan Broné.
Voor het eerst in mijn leven en dat van mijn kleindochter Giada van 5 hebben wij Halloween beleefd op Kasteel Sypesteyn. We vonden het allebei spannend en af en toe toch ook wel erg eng. Giada heeft het allemaal stilletjes tot zich laten komen. Schreeuwende engerds die je wilden laten schrikken, spinnenrag door je haar en over je gezicht en een tik met een bezem, van een boze heks, op je billen; we hebben het allemaal meegemaakt. We hebben de spinragdraden gespaard, waarvan we met gebruik van een aardappel en satéstokjes, in opdracht, een aardappelspin in haar web hebben gecreëerd. We kregen chocomel en koude gehaktballetjes. Maar op de catwalk wilde Giada niet lopen. Dat heeft ze aan de andere bezoekers overgelaten. De lichteffecten waren prachtig. Het Kasteel werd mooi aangelicht. Zo had ik ons kasteeltje nog nooit gezien. Het was een zeer geslaagde avond, zelfs de weergoden waren ons goedgezind. Het bleef droog en de temperatuur was heel aangenaam.
Groetjes van oma-heks Joan Broné en heksenfee Giada Oglio.

Knutselmiddag

2010-10-29T14:41:00.024+02:00

Op woensdagmiddag 27 oktober j.l. was er een leuke knutselmiddag voor kinderen in de blauwe kelder van ons kasteel. Adri Westland-Veldhuijsen uit Weesp leerde de kinderen hoe ze met natuurlijke materialen, zoals dennenappels, wilgenbladeren, oranje lampionnetjes, zaden, zonnepitten, veertjes, e.d. ontzettend fraaie dingen konden maken. Zij schreef o.a. het boekje: "Creatief met natuurlijke materialen". Zowel de kinderen als de aanwezige ouders en grootouders hadden het prima naar hun zin. In de keuken werden ze verrast met limonade, chocomel, tumtummetjes en chips en natuurlijk mochten ze hun creaties mee naar huis nemen. Het was de eerste workshop in de blauwe kelder en zeker voor herhaling vatbaar. Echt leuk voor de kinderen!
(Foto's van Ben).

Optreden Dutch Oboe Trio

2010-10-26T12:32:00.007+02:00

Op zondag 24 oktober j.l. kwamen muziekliefhebbers naar onze Lage Zaal om te genieten van een concert gegeven door het Dutch Oboe Trio, een combinatie van 2 hobo's en een althobo. De drie gerenommeerde musici speelden muziek van Gordon Jacobs, Beethoven en Dvorak. Zowel de akoestiek als de sfeer was uitstekend en het spreekt vanzelf, dat de kwaliteit meer dan uitmuntend was, want de musici waren niet zomaar de eersten de besten. Gerard van Andel speelt hobo en althobo bij het Radio Filharmonisch Orkest en is docent op de muziekschool te Gouda. Ernest Rombout is solist bij gerenommeerde orkesten en ensembles in Europa, Japan en Amerika en maakte een cd met hoboconcerten van Mozart en Haydn. Hij geeft Masterclasses in heel Europa en Frank van Koten is winnaar van vele concoursen en van de Zilveren Vriendenkring van het Concertgebouw, van 1972 tot 2005 solohoboïst van het Radio Filharmonisch Orkest. Hij doet solistische optredens en cd-opnames met vele orkesten.
Wat mensen aansprak tijdens het concert op Sypesteyn was de uitvoerige exploitatie m.b.t. Beethoven en zijn "drive" om, middels composities, de hoboïsten tot een hoger niveau te brengen. Indrukwekkend!

Roofvogels en Speellieden

2010-10-22T15:19:00.019+02:00

Op zondag 17 oktober j.l. kwamen de valkeniers van Flying Free weer een wervelde show geven met hun roofvogels in de tuin van Sypesteyn. Met de Amerikaanse Woestijnbuizerd, de Amerikaanse Oehoe, het Schreeuwuiltje, de Siberische Valk en de Slechtvalk. Ook was er een Speelliedengroep gekomen: Die Goue Gale. Deze groep zong op authentieke wijze Oud-Hollandse, Oud-Franse, Oud-Spaanse en Latijnse liederen over heroïsche daden, over de liefde, trouw en ontrouw. De liederen waren vaak stichtelijk, maar soms ook ondeugend. De groep was gekleed in prachtige 14e eeuwse kleding.
Het was een leuke, druk bezochte middag. De muzikanten waren heel professioneel en hadden een leuke, op het publiek gerichte, afwisselende show. Precies passend bij het kasteel. Leuk om te beluisteren, maar ook om te zien. Er was veel belangstelling en er waren prijzende reacties: "Hoort bij het kasteel", "Midden in de roos".
De roofvogelshow was lekker ontspannen met een leuke uitleg en omgang met het publiek. Vooral de kinderen kwamen aan de beurt en werden betrokken bij het gebeuren. Ze hebben genoten en het publiek genoot daar weer van!
(De foto's zijn gemaakt door onze vrijwilliger Joop Zuiderwijk).

Speciale maand voor kinderen!

2010-10-11T22:02:00.021+02:00

De hele maand oktober staat in het teken van kinderactiveiten op Sypesteyn. Met o.a. knutselen, jeugdtheater, roofvogels, muziek en niet te vergeten Halloween. Voor het programma verwijs ik u graag naar onze site: www.sypesteyn.nl .
Zaterdag 10 oktober kwamen de eerste kinderen om in de fraai opgeknapte blauwe kelder te worden voorgelezen, de Hilversumse Boekhandel had een kraampje met geweldige kinderboeken en Joan Lichtenbelt hield een workshop beeldjes maken. De kinderen genoten! En het weer zat ook mee, zodat de deelnemers lekker in het zonnetje hun kunstwerkjes konden creëren. Het was, zoals Peter Op de Beek (directeur van Sypesteyn) het noemde: aangenaam gezellig.

Herfstcharmes

2010-10-07T14:55:00.012+02:00

De herfst heeft zo zijn charmes. Zeker voor kinderen die onze tuin bezoeken en van de blaadjes, eikels, beukennootjes en alles wat ze verzamelen een mooie ketting kunnen rijgen of poppetjes maken. U kunt ook gewoon genieten van de kleurenpracht en de paddestoelen. Maar wat nog het leukste is: u mag alles wat op de grond ligt meenemen, dus ook de tamme kastanjes en walnoten! Deze zijn erg lekker om zo op te eten, maar wist u dat ze b.v. ook in een toetje fantastisch smaken? Hier een recept voor kastanjemuffins:
Muffins:
1 ei
120 ml melk
60 ml slaolie
200 gr fijngehakte gepelde tamme kastanjes
350 gr bloem
120 gr suiker
1tl bakpoeder
1/2 tl zout
Topping:
50 gr fijngehakte gepelde tamme kastanjes
hagelslag of stukjes chocola
Hulpmiddelen:
1 muffinblik voor 12 muffins of 12 muffinvormpjes
Bereiden:
Verwarm de oven voor op 200 graden C. Beboter het blik (of sprayen). Klop het ei los en roer de melk, olie en de kastanjes erdoor. Klop de rest van de ingrediënten erdoor, maar niet te lang kloppen. De bloem hoeft niet perfect verdeeld te zijn. Lepel het beslag in de vormpjes. Elk vormpje mag maximaal 3/4 gevuld zijn. Doe op elke muffin wat gehakte kastanjes en chocola. Bak de muffins 20 tot 25 minuten tot een prikker schoon uit het midden van het cakeje komt. Haal ze dan zo snel mogelijk uit de bakvorm en laat ze helemaal afkoelen voor u ze opeet.

Dit recept kunt u ook maken met andere notensoorten b.v. beuekennootjes. Ook kunt u stukjes appel toevoegen of vanillesuiker. Wat u zelf lekker vind. Eet smakelijk!

tuinwandeling boomvruchten en paddestoelen

2010-10-06T00:00:00.018+02:00

Geschreven door onze vrijwilliger Joes Kloosterman, hulp van onze tuinvrouw Henny en tevens de rondleider van de tuinwandeling.

Herfstwandeling op zaterdag 2 oktober j.l. op Sypesteyn met een groot aantal gezellige en geïnteresseerde mensen, waaronder ook een paar vrijwilligers. Helaas is het aanbod van paddestoelen niet heel groot, maar de Vliegenzwam is in volle pracht aanwezig. Ook het Rodekoolzwammetje wordt door de mensen bewonderd om zijn kleur en schoonheid. Op het kolfveldje bij het kippenschuurtje kun je in de dode berken de Berkenzwam zien zitten. De Gekraagde aardster komt op verschillende plaatsen voor in het park. De paddestoel komt algemeen voor in de duinen. Daarbuiten is hij vrij zeldzaam. Voordat hij opengaat lijkt het een tulpenbol. Bij het opengaan zie je een stervorm met een kraag erin en als hij ouder is zijn de slippen helemaal naar onder gebogen. Regendruppels die op de zwam vallen zorgen er voor dat er steeds wat sporen vrijkomen en zo kan hij zich vermeerderen.
Ook de dassenburcht is uitgebreid bekeken.
Elke keer komt weer de vraag: waarom zitten er geen of weinig slakken in jullie Hosta's? Spuiten of strooien jullie?. Wij spuiten of strooien niets. Het geheim is eikenblad. Daar zit looizuur in en daar kunnen ze niet tegen. Eikenbladeren beschermen de Hosta's. Men was ook verbaasd over de geur van de Katsoeraboom (ook wel koekjes- of keukenboom genoemd). Hij geurt in de herfst naar gebrande suiker of vanille. De Ponsirusstruik kende eigenlijk niemand. Een struik met kleine geurende citroentjes die 10 graden onder nul overleeft. Een van onze gasten zag plotseling een ringslang door de slotgracht zwemmen. Zoiets zie je niet elke dag. Voor hem was het de eerste keer. De samengegroeide takken in de Parnotiopoort bij de Buxustuin deed menigeen verbazen. Vooral door de sterke constructie hiervan.
Paddestoelen die voorkomen in onze tuin: Gekraagde Aardster, Rodekoolzwam (Amethistzwam), Vliegenzwam, Honingzwam, Parasolzwam, Eekhoorntjesbrood, Peervormige stuifzwam, Parelstuifzwam, Berkenzwam, Kaalkopje, Judasoor.

Onze hoffotograaf Ben heeft weer fantastische foto's gemaakt. U kunt ze zien in de rechterkolom als diavoorstelling. Door op een foto te klikken, kunt u de afbeelding vergroten en zo nog beter bekijken.

Plastic Soep

2010-10-05T19:44:00.009+02:00

Onze conservator Rik van Wegen schreef dit verslag n.a.v. de lezing van Jesse Goossens op Sypesteyn op 2 oktober j.l.

Het hergebruik van oude bouwmaterialen door de Jonkheer van Sypesteyn was de aanleiding om de kunstenaars van het beeldhouwerscollectief ABK te vragen aan de slag te gaan met het thema Re-Cycle. Harriët Verleun, één van de deelnemers aan de expositie, liet zich inspireren door het boek "Plastic Soep" van Jesse Goossens. Op zaterdag 2 oktober j.l. was Goossens zelf op Sypesteyn om te vertellen over de vervuiling van de wereld door giftige resten plastic.
Het feitenmateriaal is onthutsend. Grote hoeveelheden plastic afval verzamelen zich op bepaalde plaatsen in de oceanen. Slechts vier procent daarvan bevindt zich aan de oppervlakte. Door zeestromen concentreert het afval zich, maar toch ook weer niet. De magen van vogels en vissen, ook aan onze eigen Noordzeekust, blijken vol te zitten met stukjes plastic. De kleine stukjes plastic blijken bovendien allerlei giftige stoffen aan zich te binden, die dier en uiteindelijk de mens binnenkrijgen. Goossens legt uit dat de vervuiling hormonale stoffen nabootst, waadoor er relatief steeds meer vrouwelijke ijsberen worden geboren.
Het lijkt een wonder dat deze vrouw zelf zo monter blijft. De Plastic Soup Foundation boekt successen in de strijd voor betere regelgeving en bewustwording. Zo groot is haar vertrouwen in de toekomst, dat de schrijfster zelf twee prachtige kinderen op de werled heeft gezet, meisjes .............

High tea in de boomgaard

2010-10-05T19:20:00.007+02:00

Op zaterdag 25 september j.l. vond er een high tea plaats in onze boomgaard. Het was spannend of we het wel droog zouden houden, want 's ochtends was het weer nog verschrikkelijk! Met regen- en hagelbuien. Maar om 14.00 uur klaarde de lucht een beetje op. Met man en macht werden alle tafelkleden, servies, bestek, theepotten, e.d. naar de boomgaard gebracht. De tafels stonden al klaar en hoefden alleen maar afgedroogd te worden. Daarna werden de lekkere hapjes en thee en koffie geserveerd. Er waren ook kinderen aanwezig, waarvoor we speciale snoepschaaltje gemaakt hadden. Bovendien hadden ze de ruimte om even lekker met een bal te spelen. Op een door het gezelschap meegebracht speelkleed konden de allerkleinsten spelen. En gelukkig bleef het, op een paar druppels na, droog. Het werd een fantastische dag voor de familie.

Vrijwilligersuitje Sypesteyn 2010

2010-09-15T14:51:00.009+02:00

Op maandag 6 september verzamelden zich 21 vrijwilligers bij Sypesteyn voor een dagje uit naar Kasteel Heeswijk-Dinther in Brabant (www.kasteelheeswijk.nl). Met een zevental auto's gingen we richting zuiden. Sommigen hadden een beetje een conflict met de Tom-tom, omdat er blijkbaar twee Heeswijks zijn. Daar aangekomen waren we zeer onder de indruk van het imposante kasteel, een waterburcht uit de 11de eeuw. Het is een "mottekasteel", waarvan in de keldergewelven de resten nog te zien zijn. Kasteel Heeswijk is vanaf 1080 vaak vergroot, verbouwd, vernield, herbouwd en naar de smaak van de eigenaren verfraaid. We werden zeer hartelijk welkom geheten door de conservator van het museum en vervolgens verrast op koffie met gebak. Daarna kregen we een geweldige en uitgebreide rondleiding door het kasteel. We hebben zoveel moois gezien! En na afloop werden we verwend met een heerlijke lunch. Toen gingen we met alle auto's richting Den Bosch, waar we bij het Provinciehuis parkeerden en met de bus naar de Parade gingen. Daar stond een stadsgids ons op te wachten. Zij heeft ons alle bekende en onbekende plekken van Den Bosch laten zien en met heel veel humor uitleg gegeven over de historie van deze prachtige stad. Ons dagje uit was perfect georganiseerd door de mensen van Heeswijk! We hebben genoten. Nadat we weer op Sypesteyn waren gearriveerd werden we verwend met een barbecue. Alle mensen, die deze dag mogelijk hebben gemaakt, het was fantastisch, bedankt!
n.b. Ben heeft deze dag prachtige foto's gemaakt. Een diavoorstelling staat in de rechterkolom.

Jaarmarkt

2010-08-31T21:06:00.004+02:00

Op 25 augustus j.l. vond de jaarmarkt in Loosdrecht plaats. Zoals gewoonlijk was Kasteel-Museum Sypesteyn ook met een kraam vertegenwoordigd. Samen met de Vrienden van Sypesteyn deelden wij een kraam om zoveel mogelijk informatie over ons mooie kasteel en tuinen te geven en om natuurlijk Vrienden te maken. Onze directeur Peter Op de Beek was de hele dag op de markt aanwezig en de kraam werd bemand door een aantal enthousiaste vrijwilligers. We hadden dit jaar een mooi plekje op de markt veroverd, naast de drogist op de Nootweg. Zodoende stonden we meer "in the picture".

Roofvogels stelen de show

2010-08-11T21:07:00.007+02:00

.

Zondag 8 augustus was het weer zover. De roofvogels zouden weer komen. Om 12.00 uur arriveerden de valkeniers van Flying Free met hun indrukwekkende dieren. Nou ja, een vogel was niet zo indrukwekkend. Dat was het Zuid-Amerikaanse schreeuwuiltje Calimero. De kleinste roofvogel ter wereld. De vogels werden bij het koetshuis geïnstalleerd op het gras tussen de kastanjebomen. Mensen die door de poort kwamen konden zo meteen de dieren zien en vanaf het terras konden de bezoekers ook alles zien. De belangstelling was groot. De vogels werden gefotografeerd, geaaid, bekeken, er werd uitleg en commentaar gegeven. De eerste demonstratie begon om half twee naast het kasteel. Net toen de valkenier Radjah (Amerikaanse buizerd) wilde laten vliegen begon het te stortregenen. Na een paar scheervluchten over de hoofden van de toeschouwers werd toch maar besloten deze demonstratie af te breken. Om half vier werkte het weer beter mee en werd er een geweldige show neergezet!
Er waren die dag heel veel bezoekers en allemaal gingen ze enthousiast weg. Niet alleen, omdat ze de roofvogelshow zo mooi vonden, de tuin er prachtig bij lag en het kasteel zo'n fraaie collectie had, maar ook, omdat ze zo goed te woord gestaan werden en geholpen en bediend door alle vrijwilligers van die dag. Zij hebben echt hard gewerkt en gezorgd voor een perfecte ambiance voor een dagje uit.

Valkerij

2010-08-11T20:30:00.006+02:00

In de Middeleeuwen werd er veel met roofvogels gejaagd. Er was veel tijd en een ruime ervaring voor nodig om deze dieren af te richten voor de vangst van hazen, vogels en konijnen. De vogelsoort waar je mee op jacht ging werd bepaald door status:
de keizer gebruikte een adelaar, de koning of koningin hadden een giervalk, de edelman een slechtvalk en zijn vrouw meestal een havik.
Roofvogels werden gehouden in lange houten schuren, de valcherch, en verzorgd door een valkenier. Voor het africhten en verzorgen van de roofvogels was een speciale uitrusting nodig. Een leren riem verhinderde de vogel weg te vliegen, belletjes om zoekgeraakte vogels terug te vinden, een kap om hem rustig te houden en in een leren beurs stukjes wild om de vogel te belonen. De valkenier droeg een speciale handschoen als bescherming tegen de scherpe klauwen.
Regelmatig zijn er demonstraties met roofvogels op Sypesteyn, zodat u nog meer te weten kunt komen over deze prachtige vogels.

Verjaardagsfeest om nooit te vergeten

2010-08-02T18:37:00.014+02:00

Een mevrouw uit Vlaardingen heeft afgelopen zaterdag 31 juli haar 90ste verjaardag (!) in ons kasteel gevierd. Eerst werden de gasten ontvangen met koffie en thee (er waren zelfs gasten uit Italie), daarna kregen ze een rondleiding door de tuin en vervolgens een uitgebreide lunch met een koud en warm buffet. Mevrouw zag er geweldig uit, zeer vitaal en prachtig gekleed. Er werd voor haar gezongen en er werden verhalen over haar verteld, veelal zeer hilarisch, want mevrouw had in het verleden haar mannetje wel gestaan. De gasten vermaakten zich prima, het eten was uitstekend en de sfeer geweldig. Gefeliciteerd!

Commedia dell`arte

2010-07-29T15:25:00.009+02:00

In ons bezit hebben wij een klein theepotje met afbeeldingen van Commedia dell`arte. Ook in Meissen zijn porseleinen figuurtjes van dit type gemaakt b.v. bovenstaand figuurtje van Colombine en Pantalone. Maar wat is Commedia dell`arte nu eigenlijk? Ria Stut (studeerde kunstgeschiedenis en is nu rondleidster), schreef onderstaand artikel.
De Commedia dell`arte was van oorsprong Italiaans volkstoneel in de 16e en 17e eeuw. Het werd vanaf 1545 uitsluitend door beroepsacteurs gespeeld. Er waren zo'n 10 vaste types in de rollen van Pantalone, Il Dottore, Il Capitano, Arlechino, Brighella, Colombina, enz. Dit zijn de meest bekende finguren. Deze figuren hadden een vast karakter dat ook gelieerd was aan een stadstaat in Italie. B.v. Pantalone was gelieerd aan Venetie (havenstad) en speelde altijd de rol van rijke koopman, belust op geld en vrouwen. Il Dottore was gelieerd aan Bologna (universiteitstad) en speelde de rol van wijsneus, enz. Zo werden dan ook de bewoners grosso modo gezien uit die streek. Prototypes van zo'n stad/streek zou je kunnen zeggen. Je kunt het enigszins vergelijken met zoals wij de Friezen typeren als stug en de Brabanders als gastvrij.
De voorstelling had een klein scenario, waarop de spelers vrijuit improviseerden. Ieder met zijn eigen karakter. Aktuele gebeurtenissen en personen werden op de hak genomen en te kijk gezet. Het was een vrolijke boel, want er werd niet alleen toneel gespeeld maar ook muziek gemaakt, gedanst, pantomine gespeeld en gejongleerd. Veelal werden er maskers gedragen en hadden de spelers eenzelfde uitrusting behorende bij het type, zodat ze snel door het publiek te herkennen waren. Grappig was ook dat, doordat de spelers altijd optraden in dezelfde rol, ze ook buiten het toneel het karakter gingen vertonen van het door hen te spelen personage.

Tuinvisioenen van de Jonkheer

2010-07-13T22:26:00.011+02:00

Jonkheer van Sypesteyn schreef 100 jaar geleden het boek Oud Nederlandse Tuinkunst. Met dit rijk geïllustreerde boek (339 pagina's en 111 afbeeldingen) wilde hij de verloren geraakte kennis over oude Nederlandse tuinen terugbrengen en met name de Nederlandse tuinkunst rehabiliteren. Veel van de afgebeelde kunstwerken met tuinen bevinden zich nog altijd in ons kasteel, vaak verborgen in dozen of verspreid door het gebouw.
De tentoonstelling geeft d.m.v. schilderijen, prenten, tekeningen, documenten, andere objecten uit onze collectie, gecombineerd met speciale bruiklenen, een beeld van Van Sypesteyns zoektocht en van de ontwikkeling van de tuinkunst van de late Middeleeuwen tot de 19e eeuw. Bovenstaand prachtig schilderij van Sebastiaan Vrancx is een bijzonder bruikleen van Kunsthandel P. de Boer te Amsterdam.
De Jonkheer wilde niet alleen weten hoe tuinen eruit zagen, maar stelde zich ook voor hoe tuinen vroeger werden beleefd. Daarnaast ging hij in op de zinnebeeldige betekenis van oude tuinen. Het vroegste kunstwerk in de tentoonstelling is een houtsnede uit de 15e eeuw van Adam en Eva in de Hof van Eden. De Jonkheer had zelf een hekel aan landschapstuinen. Hij betreurde dat de oudere formele tuinkunst hieraan was opgeofferd. Hiervan was in zijn tijd niets meer over (de tuin van Het Loo werd pas in de jaren '70 van de vorige eeuw gereconstrueerd).
In een aparte ruimte worden de ontwerpen van de kasteeltuin van Sypesteyn gepresenteerd. In eerste instantie gaf de Jonkheer gerenommeerde tuinarchitecten opdracht de tuin te ontwerpen, maar hij nam uiteindelijk zelf het heft in handen en gaf het complex van tuinen, park en bos vorm.
N.a.v. de tentoonstelling is een fraai geïllustreerd boekje verschenen: Tuinvisioenen, Jonkheer van Sypesteyn op zoek naar de verloren tuinkunst, dat is geschreven door conservator Rik van Wegen. (winkeltje: € 8,95)De tentoonstelling Tuinvisioenen is van 3 juli tot 3 oktober 2010.

Gezichtsbedrog?

2010-07-06T20:20:00.008+02:00

Toen ik maandag op het kasteel kwam liep ik zomaar een aantal Zwarte Pieten tegen het lijf. Even twijfelde ik aan mijn verstand, maar ze waren er toch echt. En Sinterklaas kwam even later ook uit het kasteel. Het bleek dat hij even in Nederland was om te controleren of zijn winterverblijf wel piekfijn in orde was. Nou, alles was prima. Hij zou maar een dagje blijven, dus hij is alweer terug naar Spanje. Want hij krijgt hij het de komende maanden erg druk krijgen met het uitzoeken en inpakken van cadeautjes. Dag Sinterklaas!

Opening tentoonstelling Tuinvisioenen

2010-07-06T16:01:00.032+02:00

De hele week stralend weer. De hele dag droog. Dus: stoelen buiten, hapjes en drankjes klaargezet voor de gasten, parasols tegen de zon. En als de tentoonstelling geopend moet worden begint het te regenen! Dus alle gasten naar binnen. Peter Op de Beek, onze directeur, opent de tentoonstelling door te zegggen dat we erg goed zijn in improviseren. Verder lovende woorden voor Rik van Wegen, onze conservator, die de tentoonstelling heeft ingericht en het daarbij behorende boekje heeft geschreven (daarover de volgende keer meer), en voor de vrijwilligers die hem daarbij hebben geholpen. Dan introduceert hij Peter van Mensch. lector Cultureel Erfgoed aan de Reinwardt Academie, oudmedewerker van Sypesteyn en oudbewoner van het huisje naast het koetshuis. Peter van Mensch houdt een zeer humorvolle speech met bevleugelde woorden. Hij memoreert zijn tijd op Sypesteyn en hoezeer de mensen betrokken zijn bij het kasteel. Zoals hij zo prachtig zegt: een COMMUNITY OF PASSION. Dan is Rik aan het woord. Hij vertelt hoe de tentoonstelling tot stand is gekomen met minimale middelen en hoe de Jonkheer van Sypesteyn tot de uiteindelijke vormgeving van de tuin is gekomen, namelijk na een zeer uitgebreid onderzoek naar verschillende tuinsoorten. Daar heeft de Jonkheer zelfs een boek over geschreven. Dan de zoektocht in de archieven naar ontwerpen van tuinen, met tekeningen van de Jonkheer zelf en de prachtige ontwerpen die we in bruikleen gekregen hebben van mevrouw Copijn. Haar man was achterkleinzoon van de tuinontwerper H. Copijn, die als eerste een tuinontwerp maakte voor Sypesteyn. Als laatste bedankt Rik alle mensen die geholpen hebben met de uitvoering van het project. Chapeau, een prachtig overzicht van tuinarchitectuur.

2010-07-06T14:52:00.008+02:00

Ridders en Jonkvrouwen was het thema van de Sloepentocht 2010 in Loosdrecht. Veel watersporters hadden zich prachtig verkleed met plastic en houten zwaarden en allerlei hoofdtooien. Overal oranje ridders en charmante jonkvrouwen. Een enkeling was gehuld in een compleet harnas. En dat terwijl het bloedheet was! De deelnemers konden natuurlijk wel af en toe overboord springen voor een beetjes verkoeling. Mensen langs de kant droegen vooral strandkleding. Er was muziek, er was eten en drinken. Kortom: het was feest. Tijdens de Sloepentocht werd de aandacht op SYPESTEYN gevestigd door een enorm spandoek.

Midzomeravondwandeling

2010-06-25T11:06:00.008+02:00

Onder de bezielende leiding van onze tuinvrouw Henny van der Wilt was er op 21 juni j.l. een midzomeravondwandeling door de historische tuinen van Kasteel-Museum Sypesteyn. Henny vertelde over de verschillende bijzondere bomen, liet het nieuwe perzikboompje zien (geënt op een perzikboom die ooit in de tuin van Sypesteyn had gestaan!), wees ons op verschillende rupsen, insekten, enz. In de boomgaard vertelde ze hoe stekken geënt kunnen worden en hoe ze vervolgens behandeld moeten worden. De wandeling ging vervolgens verder richting dassenburcht. Echt prachtig, met uitzicht over de weilanden. Bij de dassenburcht werd ons uitgelegd hoeveel dassen er zaten, hoe ze leefden en hoe het gangenstelsel in elkaar zat. Toen weer terug door het bos richting kasteel. Henny vertelde over de historische hekken, waar ze vandaan kwamen en hoe ze onderhouden moesten worden. Bij de Engelsse Tuin kregen we uitleg waarom er geen rozen meer in konden groeien (omdat het binnenklimaat totaal verandert was). Henny vertelde zeer enthousiast over alle aspecten van de tuin. Het was echt geweldig!!!

Opening tentoonstelling Re-Cycle

2010-06-24T19:19:00.012+02:00

Op 19 juni j.l. werden gasten van hapjes en drankjes voorzien en door grote parasols voor een paar spatten regen beschermd, voordat tot de officiële opening werd overgegegaan. De heer Willem Harbers, voorzitter van het beeldhouwerscollectief ABK nam als eerste het woord, terwijl zijn dochter een geheel eigen kunstwerk met een stok in het zand aan het maken was. Hij vertelde hoe de samenwerking met Kasteel-Museum Sypesteyn tot stand gekomen was en daar uit voortvloeiend de prachtige tentoonstelling (zie ook site: www.sypesteyn.nl en www.beeldhouwerscollectieABK.nl).
Daarna nam Christianne Niesten, de curator ABK, het woord. Aan haar de taak om uit te leggen hoe het thema Re-cycle zo mooi aansloot bij de gedachtengang van de Jonkheer van Sypesteyn. Immers, de Jonkheer had een voorliefde voor historische reconstructie door hergebruik van oude materialen in zijn kasteel. Ook het honderdjarige jubileum van zijn publicatie over OudNederlandse tuinkunst was een reden om als thema Re-Cycle te nemen. Niet alleen door het hergebruik van oude of bestaande materialen; ook de kringloop is belangrijk. Het telkens opnieuw beleven van een cyclus. 13 Beeldhouwers van binnen en buiten het ABK hebben speciaal voor deze tentoonstelling nieuw werk gemaakt.
Na de bevleugelde woorden van Christianne vertelde loco-burgemeester dhr. G. Zagt op zeer ludieke wijze hoe hij dacht over het thema Re-cycle. Hij was daarvoor zijn schuur ingedoken en had een mand met oude scheppen en stelen meegebracht, die volgens hem nog allemaal prima te ge(her)bruiken waren. Als loco-burgemeester had hij geen ambtketting, maar hij had er wel een bij zich, nl. de oude fietsketting uit zijn schuurtje, die hij bij de officiële opening om zijn hals droeg. Als afsluiting van het openingsgedeelte werd er muziek gemaakt op gerecycleerde muziekinstrumenten.

Loosdrechts Porselein 1774-1784, deel 1

2010-06-09T21:11:00.010+02:00

Dominee Joannes De Mol (1726-1782)zag dat in zijn parochie Oud-Loosdrecht de armoede steeds schrijnender werd. Doordat er zoveel turf was gestoken, was er bijna geen grond meer over om gewassen op te verbouwen. Er heerste grote werkeloosheid in zijn gemeente. De dominee wilde daar iets aan doen. Omdat hij grote interesse had in chemie ging hij op eigen initiatief onderzoek doen naar porseleinfabricage. Hij ging op zoek naar een geschikte deskundige. Hij vond de jonge Louis Victor Gerverot in Scherzheim. Hij liet hem een proefmodel van een sculptuurje maken.In 1773 vroeg De Mol hem ook om beschilderd proefporselein te maken: een bekertje en een klein theeserviesje voor twee personen. Toen dat lukte, stichtte dominee de Mol bij zijn pastorie in Oud-Loosdrecht een porseleinfabriek, waar de mensen uit Loosdrecht geschoold werk konden gaan doen. In 1778 waren er 60 volwassenen en 25 kinderen aan het werk in de fabriek en maar 7 of 8 buitenlandse krachten. De dominee leidde zoveel mogelijk Hollandse arbeiders op tot porseleinwerkers en schilders.
Bovenstaand theeserviesje van Gerverot kon in 2007 dankzij de steun van de Stichting Hollands Porselein door het Rijksmuseum worden verworven. Dit was het begin van de Loosdrechtse porseleinproduktie.

High Tea

2010-06-08T19:58:00.005+02:00

Een high tea met zoete en hartige hapjes is een hele gezellige manier om een feest te geven, zeker in de ambiance van de Lage Zaal.

Bruiloft in de tuin

2010-06-08T19:34:00.011+02:00

Een schitterende bruid, een stralende bruidegom, twee mooie bruidsjonkertjes, vrolijke bruidsgasten, temperaturen om bij weg te smelten en de prachtige locatie in de tuin van Sypesteyn. Deze bruiloft was geweldig!

Roofvogels/boogschieten

2010-06-01T22:00:00.014+02:00

2e Pinksterdag was het als vanouds erg druk op Sypesteyn. Er waren, naast de rondleidingen door het kasteel, ook nog demonstraties boogschieten door de handboogverening Hilversum. Mensen mochten zelf ook met een handboog schieten en dat viel vaak tegen, want dat is best moeilijk.De roofvogelshows, gegeven door valkeniers Angelique en Marc van Flying Free uit Loosdrecht werden ook druk bezocht. Ze gaven demonstraties met een Amerikaanse woestijnbuizerd, een Amerikaanse Oehoe, een slechtvalk, een Afrikaans schreeuwuiltje en een Siberische havik.
Op zo'n drukke dag is alle hulp welkom. Torsten, onze jongste "vrijwilliger" helpt mee op het terras.

Bruidsparen

2010-06-01T20:58:00.007+02:00

Met toestemming van de bruidsparen mag ik deze foto's op de blog zetten. Er is ook een echte (bruids)jonker bij!

Optredens

2010-06-01T20:12:00.014+02:00

Sypesteyn heeft de afgelopen tijd gerenomeerde artiesten in huis gehaald, die allen een schitterend optreden hebben gegeven in onze Lage Zaal. Elke keer waren de concerten of optredens uitverkocht. Het Amsterdams Viola Quartet heeft ons met zijn vier altviolen een prachtig stuk muziek laten horen. Maja Roodveldt (sopraan) en Kirsten Scholten (harpiste)hebben ons ontroerd met hun Ierse en Keltische liederen. Het Rubens Quartet liet ons muziek van Pyotr Ilyich Tchaikovsky horen. Werkelijk geweldig! En Rosmarie Blaauboer speelde "Emily Dickinson" in onze trouwzaal. Een adembenemende eenakter in een prachtige ambiance.

Lente!!!

2010-05-05T21:31:00.015+02:00

Wat zou de Jonkheer van Sypesteyn trots op zijn tuin geweest zijn als hij hem zo in volle lentebloei had gezien! Nog voor de bouw van het kasteel begon hij in 1901 met de aanleg van de tuin: voorplein, kasteelterrein, singels, grachten, slottuin, park, boomgaard en bos, doolhof en buitenwerken.Nog steeds trekt deze historische tuin vele bezoekers. Hij is echt prachtig, dankzij het vele werk van onze tuinvrouw Henny en Joes.
(Als u op de foto's klikt kunt u ze op een groter formaat bekijken!)

Vrijwilliger van het jaar

2010-05-05T19:17:00.004+02:00

Peter Op de Beek, onze waarde directeur-beheerder van Sypesteyn, werd op 14 februari j.l. gekozen tot vrijwilliger van het jaar voor zijn enorme inzet voor het kasteel. Terecht natuurlijk! Hij kreeg een prachtige taart aangeboden.

Veiligheid

2010-04-21T15:52:00.007+02:00

Veiligheid gaat voor alles, ook op Sypesteyn. Daarom hebben de staf, de weekendbeheerders en alle rondleiders op 24 maart j.l. een hele ochtend een cursus veiligheid gehad. Vooral over wat te doen bij calamiteiten. Echt goed! Een groep van 10 mensen , die het meest op Sypesteyn aanwezig zijn hebben een brandoefening gehad. Dus echt brand blussen!!!! Met verschillende soorten brandblussers en verschillende soorten branden. Er werd ook geleerd wat te doen in geval van brand. Eerst de mensen veilig naar buiten brengen en nooit de held uit willen hangen. Maar als er toch geblust moet worden, weten we in ieder geval hoe het moet.

Bijscholing

2010-04-18T19:31:00.005+02:00

Tijdens het winterseizoen heeft elke rondleidster een soort lezinkje gehouden over een aspect van het museum in het kader van bijscholing. Dat was erg leerzaam, omdat je zo dieper op de achtergronden van bepaalde dingen in kon gaan. We weten nu (nog) meer over: de portretten, de kleding, de meubelen, de wapens, de gotische kamer (alles, wat daarin aanwezig is, zoals de schilderijen, de beelden, de meubelen, eetgerei, e.d.), het zilver, het porselein. De klokken komen nog aan de beurt.

Kasteel Sypesteyn (en andere kastelen)

2010-04-18T19:02:00.006+02:00

Dit filmpje kwam ik op You Tube tegen. Hele mooie impressies van Sypesteyn! En u kunt ook nog eens een uitstapje maken naar andere kastelen. Veel kijkplezier.

Keramiekuitje

2010-04-17T21:13:00.009+02:00

Op 17 maart j.l. zijn we met een groep vrijwilligers en de conservator naar de Keramiekmuseum de Princessehof in Leeuwarden geweest. Geweldig, wat een collectie hebben ze daar (zie: info@princessehof.nl). We hebben onze ogen uitgekeken en ontzettend veel geleerd over de Chinese porseleinroutes. Heel erg veel lol gehad ook! En na afloop zijn we met z'n allen een hapje gaan eten. Een geslaagde dag.

Trouwe maatjes

2010-04-16T20:34:00.007+02:00

Elke maandagochtend ga ik naar het kasteel om het klimaat te regelen. Joop en Susan helpen mij daarbij en Yolande loopt op donderdag alles nog eens na. Alle vrijwilligers zetten zich trouw in voor het kasteel. Zonder hen zou het kasteel niet kunnen draaien!

Grote schoonmaak

2010-04-16T20:08:00.011+02:00

Voor het eerst was er afgelopen winter een winteropenstelling van het museum op zondag. De tuin was de hele winter vrij toegankelijk voor het publiek. Aangezien het kasteel niet elke dag open was kon er hard gepoest, geschrobt,geboend, geklopt en gewassen worden.
Het zilver blinkt weer als een spiegel en alle porselein is heel voorzichtig stuk voor stuk met een sopje afgewassen! De boenwas ruik je door het hele kasteel. Elke maandagochtend kwamen een aantal dames onder toeziend oog van de conservator schoonmaken. Bedankt! Alles ziet er weer prachtig uit.

Sypesteynblog, zo leuk!

2010-04-15T16:44:00.003+02:00

De slogan: "ïk word wijzer door te bloggen", klopt volgens mij helemaal. Want door te bloggen kun je niet alleen informatie uitwisselen of iets vertellen over je passie, maar ook kennis delen door reacties te geven. Een blog moet een open communicatie zijn, want als je weinig reactie krijgt is er weinig leven. Niet alleen maar informatie geven, maar ook vragen stellen en er persoonlijke dingen in vermelden, zodat een reactie niet uit kan blijven. Deskundigheid is natuurlijk ook een vereiste. Je kunt geen onzin over je collectie gaan vertellen. En regelmaat is ook wel leuk, want als mensen eenmaal door hebben, dat je een leuke blog hebt, gaan ze hem regelmatig bezoeken! Dus ga ik nu niet allen dingen schrijven over de collectie, evenementen en tentoonstellingen, maar ik denk, dat het ook leuk is om over gebeurtenissen achter de schermen te vertellen, over de mensen van Sypesteyn.

eindelijk adel!!!

2010-01-28T13:44:00.001+01:00

De familie van Sypesteyn heeft eeuwenlang gewerkt aan het opbouwen van een feodale reputatie. Toen het Koninkrijk der Nederlanden werd opgericht en de nieuwe vorst een adelkamer instelde vroeg de familie om te worden erkent als oude adel. Deze erkenning kwam er niet; in plaats daarvan werd de familie als nieuwe adel toegevoegd.

Tuin in de winter

2010-01-19T20:04:00.001+01:00

De kasteeltuin van Sypesteyn is onderdeel van de collectie. Iedereen weet inmiddels hoe mooi onze tuin is en zoniet, dan zal ik daar de volgende keer meer over vertellen. Wat men vaak niet weet is hoeveel werk er in de winter verricht moet worden in deze historische tuin. Even een opsomming.
- smeedijzeren hekken schoonmaken, deels met hogedrukspuit of handmatig met groene zeep.
- buitenkant koetshuis, portieswoning, kozijnen, luiken, ramen schoonmaken.
- goten en killen bladvrij maken en houden.
- tuinbanken schhoonmaken met borstel, heet water en groene zeep.In de lijnolie zetten.
- tuinvazen en fontein schoonmaken, vazen afdekken i.v.m. vorstschade.
- op sommige plekken grasmat opwippen, zodat er geen regenwater op blijft staan (=is ook goed voor de bollen, want lucht in de grond).
- grasmat en buxustuin bekalken met 200 kilo kalk om verzuring tegen te gaan.
- fruitbomen snoeien en leilinden knippen.
- grachten op sommige plekken schoonbaggeren, deels met kraantje, deels met de hand.
- bos opslagvrij maken van bramen, esdoorns en hulst, zodat de sneeuwklokjes weer mooi kunnen gaan bloeien.
- 30 vogelhuisjes slijpen en in elkaar zetten.
- en als er dan nog tijd over is misschien een hek binnen halen om te schilderen of in het kasteel een vloertje in de lak zetten.
Niks winterslaap dus!!!!!!!!!!!

Rare vondst

2010-01-18T22:27:00.001+01:00

Al sinds een paar weken is er elke maandag een fanatieke schoonmaakploeg aan het boenen en zwabberen in het kasteel.Tot hun grote verbazing vonden ze tijdens zo'n schoonmaaksessie ineens een knappe prins in de kelder en een hele dikke baby boven op de trap, helemaal zonder moeder. Waar kwamen die nou ineens vandaan?
Dit raadsel wordt opgelost 24 januari, 31 jauari en 7 februari in Villa Achterwerk, VPRO, van 9.00 tot 10.00 uur.

Midwinterhoornblazen.

2010-01-16T16:30:00.002+01:00

Op 27 december kwamen 6 blazers uit onder andere Twente naar ons landgoed om het jaar 2009 op Sypesteyn af te sluiten. De groep stond onder leiding van Harry Sevenstern. Ondanks de bittere kou die dag, kwamen er veel mensen op het spektakel af. Erg indrukwekkend, vooral toen een hoornblazer vanaf het dak van het kasteel ging blazen.

Halloween

2010-01-16T16:08:00.002+01:00

Op 31 oktober was het zover. Alle vrijwilligers (40 stuks) waren verkleed en klaar voor de ontvangst van de kinderen. De tuin was helemaal aangekleed met vuurkorven, een kerkhof, dwaallichtjes, enge honden. De kinderen moesten in groepjes (met begeleiding) opdrachten uitvoeren. Bij iedere goede oplossing kregen ze een letter, die uiteindelijk het woord "toren"of "tower"(voor de engelse kindertjes) vormde. Het was heel erg donker in de tuin en er waren overal enge geluiden, muziek en enge taferelen te horen en zien. Voor de deelnemers erg spannend. Ze moesten een route lopen en aan het eind van de route, bij het kasteel, moesten ze met z'n allen de letters scanderen om zo het spook van Sypesteyn te verjagen. Het spook was levensgroot op het kasteel geprojecteerd. Toen de kinderen de letters allemaal geroepen hadden, zo hard mogelijk natuurlijk, verdween het spook onder luid gegil en enge muziek in de toren. Tot 2010!

Introductie: bruisend Sypesteyn.

2010-01-09T17:07:00.000+01:00

Sypesteyn is het jongste kasteel van Nederland. Het is gebouwd tussen 1912 en 1927 door de Jonkheer Catharinus Henri Cornelis Ascanius van Sypesteyn. De Jonkheer vermoedde dat in Loosdrecht een voorvaderlijk slot had gestaan. Hij was de laatste van het geslacht Sypesteyn en wilde een kasteel bouwen ter nagedachtenis van zijn familie. Omdat hij ook een verwoed verzamelaar was, heeft hij het kasteel ook gebouwd om zijn omvangrijke collectie te tonen. Hij heeft grond gekocht in Loosdrecht en is begonnen met de aanleg van de prachtige tuin in 1902. Voor meer informatie over het kasteel, de rondleidingen, collectie, tuinbezoek, tentoonstelingen, trouwerijen, catering, enz. verwijs ik graag naar onze site: http://www.kasteelsypesteyn.nl/.
Wat ik wil laten zien is hoeveel leuke evenementen we het afgelopen jaar hebben gehad en wil in de toekomst d.m.v. foto's en filmpjes iedereen op de hoogte houden van alle extra dingen die op het kasteel gebeuren.